Przyjaciółki - Opowiadania Erotyczne

Przyjaciółki

... przyjaciółki i spytała cicho:

- Mogę cie pocałować?

Marta zaśmiała się i znowu łyknęła szampana. Gdyby nie była wstawiona, być może zobaczyłaby dziwny wyraz twarzy przyjaciółki i inny ton jej głosu.

- Jesteś taka piękna Martuś. Proszę, mogę cię pocałować?

W jej glosie słychać było poważny ton. Wpatrywała się w przyjaciółkę, z błyszczącymi oczami i lekko rozchylonymi ustami. Marta siedziała w miejscu, nie mogąc się ruszyć. Mimo alkoholu zdała sobie sprawę o co prosi jej najlepsza przyjaciółka. Znały się dobrze od lat, ale czegoś takiego po prostu się nie spodziewała. Szok i niedowierzanie sprawiły, że siedziała jak sparaliżowana, kompletnie ogłupiała, nie wiedząc, jak zareagować. Ola na czworakach zbliżyła do niej, miło się uśmiechając.

- Spokojnie Martuś, kochanie...

Zatrzymała swoją twarz tuż przed twarzą Marty. Delikatnie dotknęła dłonią długich włosów dziewczyny, przeczesała je palcami.

- Nie bój się – powtórzyła.

Marta czuła jej perfumy, o delikatnym, miłym zapachu. Patrzyła w brązowe oczy dziewczyny, na jej twarz pomalowaną wyzywającym makijażem. Na jej czerwone usta, na których wciąż gościł uspokajający uśmiech. Kompletnie nie wiedziała co zrobić. Siedziała sztywno, z zaciśniętymi wargami. Ola zbliżyła się jeszcze bardziej, by przytulić się policzkiem do twarzy Marty. Szepnęła jej cicho do ucha:

- To będzie bardzo miłe, zobaczysz. To naprawdę nic złego. Nie masz się czego bać.

Delikatnie dotknęła ustami różowy i ciepły policzek Marty. ...

... Powoli jej pocałunki przesuwały się coraz bliżej celu, aż w końcu złożyła swoje pomalowane, czerwone usta na zaciśniętych ustach Marty. Ta czuła bijące od dziewczyny ciepło, a zapach perfum powoli wdzierał się do głowy i oszałamiał. Ola odsunęła się od Marty, wciąż miło się uśmiechając. Dłoń, dotąd położona na włosach, zjechała nieco niżej, na ramię dziewczyny. Palce delikatnie odsunęły koszulkę. Ola pochyliła głowę i zaczęła składać pocałunki na skórze dziewczyny. Marta czuła, jak każde dotknięcie warg przechodzi w mrowienie, rozchodzące się po ciele. Wzrok wbiła w drugi koniec pokoju, a w jej głowie przelatywały najdziwniejsze myśli, toczyła się zawzięta walka między zdrowym rozsądkiem, wstydem, a czymś jeszcze, co dawało o sobie znać w dole brzucha.

Ola ponownie odsunęła się od Marty i spojrzała w jej zarumienioną twarz.

- Nie było tak źle, prawda?

Marta walczyła przez chwilę ze sobą, aż w końcu odezwała się zachrypniętym głosem.

- Nie, nie było.

- I nie będzie. A to dopiero początek, kochanie...

Marta zamarła z lekko rozchylonymi ustami, a Ola wykorzystała okazję, przylegając do nich swymi wargami. Delikatnie, acz stanowczo, jej usta brnęły do celu. Marta z każdą chwilą rozluźniała się, tracąc opory przed wdzierającym się do swych ust nich smakiem i zapachem. Widziała przed sobą tylko brązowe oczy, w których czaiła się pewność i pożądanie. Które nie były oczami wroga, lecz dobrego przyjaciela. Czuła zapach perfum, które wciąż otumaniały umysł, zwalczając ...