-
Czat (II)
Data: 25.05.2021, Kategorie: czat, romantycznie, cyberromans, Autor: paty_128
... mokrym czubku i zbierz sok Przytknij swoja dłoń wilgotną stroną do czubka, lekko "zamknij", a drugą chwyć szablę i zacznij kolistym ruchem ocierać czubek o wilgotną twoją dłoń Chwytam i otaczam palcami, drugą zbieram twój sok i przytykam do czubka, chwytam go drugą ręką i ocieram czubek o dłoń... Kołysz, ocieraj, pieść... Kołyszę, ocieram, pieszczę... I ujmij go delikatnie palcami od góry i przesuwaj palcami w dół i w górę, przesuwając skórkę, w dół tak głęboko, aż czubek dotknie Twojej dłoni... I do góry... i znowu palcami do dołu. Druga ręką pieść jądra Najpierw powoli i coraz szybciej. Jakbyś chciał zatrzymać gdy palce ku dołowi zmierzają i jakbyś chciała wypuścić, gdy ku górze Czujesz, jak nabrzmiewa i twardnieje? Jak jądra rozpychają się w woreczku? Ujmuję, przesuwam skórkę powoli, nabierając wprawy i pewności... I pieszczę twoje jądra... I przyspieszam... Nie da się nie czuć... Czujesz jakby z tyłu była taka "gruba" żyła... To nie żyła... To rozszerzający się kanał między jądrami i szczeliną czubka... Ale nie martw się, jeszcze nie, jeszcze nie... pieść, pieść tak dalej, szybko i miarowo Pieszczę dalej, przyspieszam stopniowo czy już chcesz czy jeszcze trochę...? A ty? Ty decydujesz... Już... Więc przyspiesz i druga dłonią dotykając jąder głaszcz palcami dół szabli. A drugą coraz śmielej w dół i do góry lekko pocierając czubek, szybciej... miarowo… biodra uciekają, taniec motyli w podbrzuszu szaleńczy... jeszcze, jeszcze ...
... nie przestawaj Przyspieszam i pocieram czubek, zajmuję się trzonem... szybciej i mocniej... Gotowe do skoku, wszystko twardnieje, kanał się napełnia, szczelina lekko rozszerza unosi do przodu, do góry, czuję, czuję, jak nadchodzi Szybciej... Pat............ ry............ cja............ Ko............ cha............ na............ Michale… Przytul się, przytul się mocno... Przytulam się... Byłeś tak cudownie spięty... Kochana Moja, Cudowna... Piękny, idealny, gładki... Jak posąg boga... Nie bogiem, lecz kochankiem Twoim. […] Pieszczę Cię, całuję, piersi Twoje tak śliczne, i biodra tak ufne Kochany... Nie przestawaj, tak mi cudownie... Twoje łono tak spragnione i usta tęsknie moich poszukują Jakaż ud Twoich gładkość i gorąco z nich bije Tak... Nie wychodź już stamtąd... Moje dłoni wilgotnych Twoich płatków dotykają... odnajdują perełkę, która jak oblubienica z lampką oliwną na spotkanie oblubieńca wysunęła się przed ogród pieszczą ją, rozkosznie się pręży do przodu podając. I biodra Twoje drżą, łono spazmem wstrząsane Rozkosz i odprężenie w jednym... Tak mi dobrze... Jak badacz jeden, kompanem mu drugi palec, za nimi trzeci kroku stara im się dorównać. Wchodzą, wpływają wcale się nie rozpychając… Ten trzeci wrócił by perełkę pocieszyć, wszak cię nie zostawiamy, lecz do ogrodu twojego chcemy wejść Wchodźcie... Zapach twoich soków pragnienie wzmaga... Na chwilę więc krótką z wołaniem wrócimy, do ...