Dobry zwyczaj, nie pożyczaj - Opowiadania Erotyczne

Dobry zwyczaj, nie pożyczaj

... prawoskrętny – dodała z zacięciem Olka.

– Że co?

– Fiut prawoskrętny.

– A tego to nie słyszałam – zaciekawiła się Irka. – Fiuta rozumiem, ale dlaczego prawoskrętny?

– Bo jak mu sterczał, to trochę na prawo…

Spojrzały na siebie, wybuchając nieopanowanym śmiechem. Lecz bardzo szybko minęła im ta wesołość.

– Coś czuję, że przyjęłaś zaproszenie na ślubną imprezę, prawda?

– Tak – westchnęła żałośnie Olka. Po czym bez zastanowienie dała solidnego łyka prosto z trzymanej w ręku butelki. – W końcu nasze matki były przyrodnimi siostrami.

– I pójdziesz sama?

– Mogłabym wziąć ciebie.

– Czekaj, czekaj… Mam pomysł! – Irka aż podskoczyła na swoim miejscu.

– Niech zgadnę. Mariusz zorganizuje jakiegoś swojego kolegę, napakowanego testoteronem twardziela, który będzie udawał śmiertelnie we mnie zakochanego. Będę się rzucać w jego ramiona, czyniąc mętne aluzje do mega odjazdowego seksu, wielkości jego członka i ilości numerków zaliczonych podczas jednej nocy?

– Jak ty mnie jednak dobrze znasz.

– Aha. Z żalem, ale muszę odmówić.

– Uważasz, że lepiej będzie siedzieć gdzieś w kącie, odpowiadać na natrętne pytania starych ciotek, kiedy ślub i z miną zbitego psa gapić się na tego palanta i ulubioną kuzyneczkę?

– Na nich akurat nie muszę się gapić.

– Olka! Pozwól sobie pomóc!

– Przecież to numer stary jak świat. – Olka wykrzywiła twarz i czknęła. Alkohol nigdy jej nie służył. Albo zasypiała już na samym początku, albo wpadała w nieopanowaną ...

... wesołość. No i była jeszcze obowiązkowa czkawka – nie do pozbycia się, nie do pokonania.

– Ten z wynajęciem faceta, który ma zgrywać narzeczonego? Pewnie, że stary! Ale z dobrych pomysłów się korzysta, a nie je odrzuca.

– Wpakujesz mnie w kłopoty.

– Marudzisz.

– Dostaniemy wspólną sypialnię.

– Pewnie z dużym łóżkiem.

– Na którym będziemy musieli wspólnie spędzić noc.

– Ciesz się, że tylko jedną.

– Wkurzasz mnie!

– To jak? Zgadzasz się, prawda? – Rozpromieniła się Irka. – Nawet wiem, kogo ci załatwimy.

– Wcale się nie zgodziłam.

– No to patrz! – Przyjaciółka przez chwilę grzebała w telefonie, a potem podetknęła go pod nos kiwającej się niemrawo Olki.

– No nie wiem! – wyszeptała ta po dłuższej chwili. – Niby niezły, ale jako konkurencja do Gabriela kiepski.

– Na żywo prezentuje się znacznie lepiej – zapewniała ją z zapałem Irka. – Będzie trochę wyższy od ciebie i przede wszystkim to typ mózgowca, a nie mięśniaka. W mięśniaka Gabryś by nie uwierzył.

– Mózgowca, hę? – Olka jeszcze raz nieufnie przyjrzała się mężczyźnie ze zdjęcia. Dość wysoki, szczupły, ubrany w elegancki garnitur, modnie ostrzyżony. Niczego sobie, gdy się lubi takie wymuskane typy. A ona lubiła. – On pracuje w policji?

– A gdzie tam! To pan prokurator.

– Prawdziwy?

– Najprawdziwszy! Klnę się na mą duszę!

– Czasami mam wrażenie, że jako przedstawicielka piekieł, nie masz duszy. I teraz nagabujesz mi swego wspólnika.

– Chcesz od razu na imprezę, czy może herbatka ...