Swaty. Marta i rolnik - wersja… - Opowiadania Erotyczne

Swaty. Marta i rolnik - wersja…

... spodziewać się, jak błyskawicznie ziści się to życzenie. Gdy Marta wracała z kolejnym daniem z kuchni, guzik znajdujący się najwyżej był już rozpięty. Uśmiechnięta nauczycielka znowu nisko pochyliła się nad stołem. Tym razem dało się dostrzec jeszcze większy fragment koronki biustonosza.

Z powodu nieśmiałości Zenona, rozmowa przy stole się nie kleiła, kobiety próbowały podtrzymać ją za wszelką cenę.

– Ależ dziś pogoda! Leje i wieje!

– A ja założyłam taką rozkloszowaną i kusą spódniczkę… Jeśli będę wracać w taki wiatr, wrócę nieźle przedmuchana…

Kokietka osiągnęła swój cel, dwuznaczne słowa żywo pobudziły Zenona. Wiedziała, że identyczny efekt wywołuje komplementowanie płci brzydkiej.

– Podziwiam przedsiębiorczych mężczyzn! Wiem jak rozwinął pan gospodarstwo.

Zenon kraśniał z zachwytu. Kraśniał zresztą nie tylko z powodu pochwał, bimber pędzony przez niego, słynął jako najbardziej krzepki w okolicy, zaś mężczyzna narzucił szybkie tempo kolejek. Mimo, że Marta dzieliła kieliszki na cztery, i tak zaczynało szumieć jej w głowie.

– Panie Zenonie, ja mam taką słabą głowę… Boję się, żebym jakichś głupstw nie robiła…

Rolnik uśmiechnął się pod wąsem.

– O czym pan myśli, panie Zenonie? – Marta łopotała rzęsami, odsłaniając dwa rzędy równych, śnieżnobiałych zębów.

– A tak sobie myślę o paniusi…

– O mnie? Czyżby? A cóż takiego? Jeśli mogę zapytać. – Z nieukrywaną ciekawością patrzyła Zenonowi prosto w oczy.

Mężczyźnie już nieźle dymiła czupryna od ...

... alkoholu. Nieśmiałość ustępowała.

– A czy ma panienka jeszcze wianek, czy nie?

Marta upuściła widelec.

Zdobyła się na wymuszony uśmiech.

– Zadaje pan odważne, zbyt osobiste pytania… W takim razie niech to pan powie, jakie kobiety woli, takie, które zachowały wianek, czy już jego pozbawione?

– No, zawżdy to każdy chciałby kobitkę nieruszaną.

Bawiły ją wywody rolnika. Natychmiast podjęła decyzję o graniu roli dziewicy, coby dodatkowo go prowokować.

– Panie Zenonie, a ja na jaką wyglądam? Na taką, która zachowała cnotę, czy… już ruszaną? – mówiła to tonem zdradzającym najwyższe zawstydzenie, łopocząc rzęsami i co raz wbijając wzrok w podłogę.

– Oj, a bo to ludzie różnie gadajom.

– Ojej! A co takiego o mnie gadają? Bardzom ciekawa?

– Łoj tam, coś gadały, że murzyn do paniusi przyjeżdżał.

– No tak… Ale nie murzyn, tylko mulat. To kolega ze studiów.

– I mówiły, żeśta szły w krzaki.

– To możliwe… Pokazywałam mu… pokazywałam mu… grzyby!

Marta odetchnęła, bardzo z siebie zadowolona, że udało się wybrnąć z sytuacji.

- Stary Maciej opowiadał, że uczycielka leżała z podciągniętą kiecą.

– Ach, pamiętam! Wtedy na grzybobraniu wlazła mi mrówka… i gryzła. Martin mnie ratował.

Zenon ewidentnie się pobudził.

– To gdzie ona wlazła?

Marta pomyślała, że najbardziej prowokująca będzie, gdy uda skromną, jak na dziewicę przystało, mocno zawstydzoną dziewczynę i spuści oczy.

– Ach, panie Zenonie… Nie powiem, gdzie ta mrówka wlazła…

- No to ...