Niebezpieczne cięcie - rozdział 15 - Opowiadania Erotyczne

Niebezpieczne cięcie - rozdział 15

... coś innego?

‘Jak na złość!’ Zaciskam mocniej zęby, ale nadal posiadam na ryju sympatyczny uśmiech. Sięgam po pelerynkę, zakładam ją, a następnie z szuflady wyciągam paletę z kolorami.

Mija dobry kwadrans, zanim kobieta decyduje się na to, co zawsze. W międzyczasie przyszła Daria, która słysząc moje odradzanie, lekko się śmiała. Przecież z ciemnego brązu nie wyczaruję jasnego blondu, tylko rudą marchewkę.

– Daria, nałożysz farbę pani Ciąpale. Za chwilę mam strzyżenie – informuję praktykantkę, kiedy ta miesza odpowiednią papkę. Dziewczyna przerażona patrzy mi się w gały. Puszczam do niej oczko.

– Nie bój żaby, będzie dobrze. – Podbudowuję, głaszcząc jej plecy.

Nagle otwierają się z hukiem drzwi. Odwracam się i na ułamek sekundy zamieram na widok...

– Co tu robisz? Miałeś być w schronisku – mówię lekko zbita z tropu. Ostatnie dwa tygodniu w placówce dla zwierząt panuje inwazja. Nie tylko są przyjmowane nowe czworonogi, ale również coraz więcej rodzin chce włochatego pupila.

– Siema Devil. Jakieś zajścia? – Gabriel wita się z łysym bykiem, wymieniając informacje dotyczące naszego bezpieczeństwa. Następnie pedancik podchodzi do mnie z promienistym na gębie uśmiechem, składając buziaka w skroń.

– Hej maleńka. Tęskniłaś? – Jego idiotyczne pytania sprawiają, że mam ochotę go trzepnąć.

– A powinnam? Raczej nie. Przeszkadzasz mi w pracy. – Cicho besztam chłoptasia. Co on sobie myśli, że może wbić do salonu, kiedy mu się podoba? O nieeee! Popycham Gabriela ...

... w stronę zaplecza.

– Takaś napalona? Już nie umiesz się doczekać igraszek po kątach?

Pomijam tę uwagę, która rodzi bardzo bogate fantazje. Muszę wyjaśnić parę spraw, a pierwsza jest… Telefon Gabriela zaczyna grać melodyjkę Eminem’a „Without Me”. Chłopak wyciąga fona z kieszeni spodni i marszczy brwi. Bez wahania odbiera połączenie.

– What’s Up? … Informuj mnie na bieżąco… Okej. Bye.

Na twarzy Gabriela pojawia się wymuszony uśmiech. Podchodzi do mnie i bierze mnie w ramiona.

– Tęskniłem za tobą kochanie.

On coś ukrywa.

Marysia

Panika oplotła każdy z moich mięśni. Na moment wrosłam w ziemię, by zebrać myśli. Trwało to może ułamek sekundy, po którym złapałam telefon i naskrobałam SMS-a do Krzyśka: „ Odie się dusi, biegnę do weta”. Wrzuciłam telefon do torebki, a malucha podniosłam z podłogi i najdelikatniej jak mogłam ułożyłam na kocyku w koszyczku. Nadal charczał i każdy ten dźwięk masakrował moje serce na miazgę.

Nie czekając ani chwili, zgarnęłam listonoszkę, narzuciłam kurtkę i wsunęłam stopy w znoszone trampki. Z wysoko uniesionym koszykiem szybko zbiegłam po schodach. Deszcz na zewnątrz siąpił niczym z prysznica. Ściągnęłam troczki kaptura i rozpięłam okrycie. Schowałam koszyk pod połę i w dzikim pędzie ruszyłam w kierunku lecznicy. Nie mogłam tracić czasu. Liczyła się każda sekunda.

Nie wiem, jak długo biegłam. Mięśnie powoli odmawiały mi posłuszeństwa, ale nie mogłam się zatrzymać. W końcu jednak dopadłam drzwi przychodni i bez zbędnych ...