Zupełnie nieerotyczne opowiadanie - Opowiadania Erotyczne

Zupełnie nieerotyczne opowiadanie

... 18.

Piękna pogoda.

Słońce na bezchmurnym, może zbyt niebieskim niebie.

Odhaczyć.

Idziesz powoli, tą samą alejką co wtedy. Mijają cię rowerzyści, uśmiechnięte dzieci, i tradycyjnie szczęśliwe, lub udające szczęście pary.

Tego nie chciałaś w scenariuszu, ale to wysoko budżetowa produkcja i musi być na bogato.

Mijasz małą knajpkę na wzniesieniu, potem pierwszą ławkę - tam gdzie tak strasznie gryzły komary.

I tutaj właśnie zaczyna się walka.

Maska chce Cię chronić i nie chce, Ty chcesz ją mieć i nie chcesz.

Pozwalasz sobie na 4 sekundy histerii.

Jezu, tak strasznie się boję.

Czas minął.

Maska ściśle przylega do twarzy. Poprawiasz okulary. Jesteś coraz bliżej.

Uśmiech... przyjacielski, czy serdeczny, a może zawstydzony?

Nie, nie, nie... zbyt teatralne.

Po prostu sympatyczny.

W wyuczony sposób układasz rysy twarzy, ćwiczyłaś to setki razy. W tym filmie, opartym na Twoim scenariuszu jesteś oskarową aktorką.

Odhaczyć.

Taka ciekawostka na temat uśmiechu..

Wiedzieliście, że po kilku minutach utrzymywania takiego "szczerego" wyrazu twarzy drętwieją mięśnie szczęki i policzków.

Zastanawialiście się kiedyś nad tym?

Szczery śmiech, czy choćby uśmiech nie boli.

A taki, wyćwiczony przez setki minut w łazienkowym lustrze, po kilku minutach powoduje nieprzyjemne napięcie.

Po dłuższym czasie wywołuje zdrętwienie, a potem po całej szczęce i policzkach zaczynają przechodzić te okropne "mrówki" - tak jak wtedy kiedy zdrętwieje ...

... stopa.

Nie ważne.

Zostało sto metrów. Boisz się podnieść wzrok i spojrzeć na niego. Wiesz, że już tam jest.

W tym parku są dwie szczególne ławki. Prawie na przeciwko siebie. Hmm... na jednej wszystko się zaczęło, na drugiej skończyło.

Siedemdziesiąt metrów.

O czym myślisz, co masz teraz w głowie?

Scenariusz tego nie przewidywał. Masz po prostu podejść z tym uśmiechem przyklejonym do twarzy. Żadnych przypisów, żadnych notatek. Suflera też tu nie będzie.

Sześćdziesiąt metrów.

Robi się cicho. Nic nie ma. Nikogo nie ma. Tylko Ty, On i Twoja maska.

I coś natrętnie brzęczy w głowie, bez przerwy. I nie możesz tego powstrzymać.

And in the dark, I can hear your heartbeat

I tried to find the sound

But then it stopped, and I was in the darkness,

So darkness I became

- Cześć - mówi i widzisz jak waha się co do pocałunku w policzek.

- Siemanko - odpowiadasz, z lekkością i nieznacznym uśmiechem w głosie.

Twoje usta, struny głosowe, oddech, serce, nawet dłoń która sięga do twarzy zdejmując ciemne okulary właśnie zostały nominowane do nagrody Grammy za niepowtarzalną grę aktorską.

- Możemy usiąść w cieniu? Gorąco jak w piekle dzisiaj, kierowca autobusu pobierał dodatkowo za saunę turecką - mówisz szybko i wymijając go ruszasz w kierunku ławki pomiędzy dwoma drzewami. To ta dobra, ta pierwsza.

A on stoi, zaskoczony, uśmiechnięty, naturalny. I oczy błyszczą mu jak kiedyś, Niebieskie.

I ma minę jakby zapomniał już, że zawsze szybko mówisz, ...