Więcej niż przyjaciółki, mniej niż Marcel - Opowiadania Erotyczne

Więcej niż przyjaciółki, mniej niż Marcel

Cześć. Nazywam się Maya, choć kiedyś przez dziewiętnaście lat życia wszyscy znali mnie jako Marcel. Dziś opowiem wam historię, która zmieniła moje życie na zawsze. O tym, że lubię bawić się jako lesbijka, wie tylko jedna osoba – jest nią moja dziewczyna nie gdyś przyjaciółka Duru. A dzis opowiem wam moją historie..

 Wszystko zaczyna się z początkiem lipca.
Siedzimy sobie razem u niej w pokoju, popijamy sobie zimne whisky, które podwędziliśmy wraz z raki z barku jej taty. Siedzę sobie na kanapie i zaczyna mi powoli szumieć w głowie. Nagle zaczyna mi odwalać i mówię:
– Psiapsissś, a włączymy sobie pornoska?
Zdziwiona Duru odwraca się od biurka, krzyżuje ręce na piersi i odpowiada z zadziornym, lekceważącym uśmieszkiem:
– Ty chyba ocipiałeś do reszty, Marcel. Będę z tobą oglądać lesbijskie paski? Jeszcze czego, znajdź sobie lepszą wymówkę, żeby się do mnie przytulić.
– No weź, nie bądź taka, zobaczmy coś, dawaj! – zacząłem marudzić, łapiąc ją za ramię i pociągając lekko w swoją stronę, a alkohol skutecznie odebrał mi resztki wstydu.
Po krótkiej, dosłownie trzy linijki trwającej kłótni, machnęła tylko ręką, mruknęła:
– Dobra, pierdzielnij się w łeb, ale jak zobaczę, że się śliniasz do ekranu, to cię stąd wyrzucę – i przysunęła się bliżej, bo w gruncie rzeczy wcale jej to nie przeszkadzało.
Włączyła pornosa na dwie lesbijki, po czym wróciła na swoje miejsce, a ja wpatrywałem się w ekran, czując, jak w głowie rodzi mi się coraz śmielsza myśl.
– Hmm, wiesz, jak tak ...

... sobie myślę, to zobaczyłbym siebie w takiej odsłonie...
Duru zatkało na moment. Zamarła z puszką w dłoni, a jej oczy pociemniały z nagłego, drapieżnego zainteresowania.
– Słucham cię uważnie, mały zboczuchu... Czy ty mi właśnie sugerujesz, że chciałbyś wskoczyć w moje ciuchy i sprawdzić, jak to jest być po naszej stronie? – zapytała, oblizując zalotnie wargi.
Marcel się zamknął w sobie na chwilę, po czym próbuje unikać tematu, machając ręką, jednak idzie to z całkowitym fiaskiem.
– NOSZ KURWA MARCEL, PRZYZNAJ SIĘ! – warknęła, nachylając się do przodu tak blisko, że czułam zapach jej perfum, a w jej oczach lśnił dziki, podniecony blask. – Nie daj mi czekać, bo wiem, że o tym marzysz od dawna!
Marcel odpowiada niepewnie, czując, jak oblewa go gorąco:
– No dobra... podoba mi się, kurwa, to, że chciałbym zobaczyć siebie jako dziewczynkę... i ponosić to wszystko, co ty nosisz...
W pokoju zapanowała gęsta, naelektryzowana cisza, po czym Duru zerwała się z miejsca z szerokim, drapieżnym uśmiechem, oblizując się jak kot na widok śmietanki. Zamiast szoku czy oburzenia, w jej głosie słychać było czystą, dziką ekscytację.
– O nie, stary... Teraz to się nie wykręcisz, choćbyś bardzo chciał! Skoro jesteś taki odważny, to zaraz ci pokażę, jak smakuje bycie moją małą laleczką – pisnęła, ruszając do szafy z taką determinacją, jakby czekała na ten moment od miesięcy.
Zaczęła wyrzucać na łóżko kolejne rzeczy. Najpierw wyciągnęła czarne, koronkowe stringi oraz pasujący do nich koronkowy ...