W niewoli umysłu | Rozdział I - Opowiadania Erotyczne

W niewoli umysłu | Rozdział I

... ta suka już wyparuje. Doktorku, nie odnosisz czasem wrażenia, że błądzicie po omacku?

– Co masz na myśli?

– Zaraz zobaczysz.

Nastolatka rozejrzała się dookoła, a w jej oczach pojawiły się iskierki radości.

– Nie ma jej! Suka zniknęła! – Uśmiechnęła się szeroko.

Collins patrzył na nią ze współczuciem. Rozpiął pasek i ściągnął spodnie wraz z bokserkami, wyciągając na wierzch sporych rozmiarów członka.

– Eleno, spójrz.

Dziewczyna zerknęła tylko na jego męskość i niemal w tej samej chwili rzuciła się łapczywie na kolana. Collins odsunął się zręcznie, podciągając spodnie. Nastolatka otrząsnęła się z szału. Zastanawiała się, co się wydarzyło i spuściła posępnie głowę między kolana.

– To mam na myśli – warknął Collins do mnie. – Wy niczego, kurwa, nie leczycie. Sprawiacie jedynie, że postacie przestają być widoczne, ale one, kurwa, dalej tutaj są!

Mówił jak kompletny wariat. Stało się jasne, co zrobił, a właściwie, czego nie zrobił.

– Nie jadłeś tych tabletek, prawda – spytałem.

– Nie. Już od dawna nie. One wcale nie pomagają. Wręcz przeciwnie, bez nich mam lepszą kontrolę nad tym czubkiem tam. – Skinął głową w stronę gołej ściany.

– Collins... Posłuchaj sam siebie. Przecież to brzmi jak totalne wariactwo. Musisz zacząć się leczyć. ...

... Shocix to dopiero pierwszy etap terapii.

– Chcę się leczyć, ale nie w ten sposób. Wymyśl coś innego, doktorku.

– No dobrze. – Westchnąłem zrezygnowany. – Pokażę twój skan moim kolegom po fachu. Razem coś wymyślimy. Możesz iść do domu. Zadzwonię, gdy na coś wpadniemy.

– O nie. Nie ma takiej opcji. Kolejnej wizyty mogę nie dożyć. Zamknij mnie tutaj i włącz kamery, żeby ten kutas nic nie kombinował. – Spojrzał złowrogo na ścianę.

– Mogę go popilnować. Tak będzie bezpieczniej – odezwała się Elena. – O ile pan Collins się zgodzi.

– Myślę, że się zgodzi. Prawda, panie Collins? – Wykrzywiłem twarz w sarkastycznym uśmiechu.

Spojrzał na mnie, a potem na dziewczynę. Ta oblizała się lubieżnie po wydatnych wargach i znacząco przejechała dłonią po piersiach. Mężczyzna przełknął głośno ślinę i skinął twierdząco głową.

Dziewczyna podniosła się momentalnie i poszła z uśmiechem na ustach do izolatki. Odwróciłem głowę w stronę Collinsa.

– No co? – Zauważył moje spojrzenie. – Ona ma rację. Tak będzie bezpieczniej.

– Collins, proszę cię... – prychnąłem.

Mężczyzna wodził wzrokiem za kołyszącym się, zgrabnym tyłkiem nastolatki.

– Doktorku – zerknął na mnie – mam tylko jedną prośbę. – Odwrócił ponownie wzrok na pośladki. – Masz może jakieś gumki?

Cdn.