Morderca z Przedmieścia (II) - Opowiadania Erotyczne

Morderca z Przedmieścia (II)

... jak najbardziej racjonalny sposób. Wiem, że będzie ciężko, zdaję sobie sprawę z tego, że Krzykowski nie będzie chciał mnie słuchać. No kurde, cykam się!

- Słucham panno Rachwał – powiedział szef, wchodząc do biura.

- Pani Rachwał – poprawiłam go machinalnie.

- Nie ważne! Co PANIĄ do mnie sprowadza?

- Zamknięta sprawa, która nie powinna być zamknięta – zaczęłam. – Ostatnio doszło do zabójstwa. Ofiara nie został jeszcze zidentyfikowana. W każdym razie, obrażenia miała identyczne jak Krystian Paździerzak. Śmiem sądzić, że to dzieło tego samego człowieka.

- O ile dobrze jestem poinformowany, zabójca Paździerzaka ma niedługo rozprawę.

- Twierdzimy, że on jest niewinny – ciągnęłam.

- Czyj to pomysł? – zapytał, wyciągając z szuflady biurka papierosa.

- Mój...

- Tak też myślałem. Sam nie wiem, dlaczego kobiety pracują w policji. – Obrócił się do mnie tyłem. Ogarnęła mnie nieodparta ochota, by pokazać mu środkowy palec. – Moim skromnym zdaniem kobiety powinny sprzątać i gotować, a nie wymierzać sprawiedliwość.

- Ale...

- Proszę mi nie sprzedawać tanich bajeczek. Niech pani zajmie się nową sprawą.

Tym niegrzecznym akcentem zakończyłam spotkanie z szefem. Wyszłam z jego gabinetu wściekła, jak osa. Czułam się upokorzona. Ten tłuścioch nie liczy się z dobrem ogółu. Chce jak najszybciej zakończyć sprawę i dostać za nią wynagrodzenie. Nie obchodzi go, że niewinny człowiek zgnije w pudle.

Szybkim krokiem szłam przez korytarz. Weszłam do pokoju. Przy ...

... sąsiednim biurku siedział Mateusz.

- Jak poszło?

- Jak jasny chuj! – warknęłam. – Nawet nie raczył mnie posłuchać. – W przypływie złości strąciłam ze swojego biurka dwie książki.

- Nie przejmuj się! On tak zawsze. Nie widzi niczego, poza czubkiem swojego nosa.

Włączyłam służbowy komputer i zaczęłam grzebać po Internecie. Z czasem znudziło mi się to, wstałam i bez słowa skierowałam się do laboratorium.

***

Stałam nad stolikiem, trzymając w ręku probówkę. Badania włosa nic nam nie dały. Wiemy tyle, że to włos kobiecy. Właścicielki nie ma w bazie danych. Wzięłam się za sprawdzanie ubrania denata. Dokładnie oglądałam każdy milimetr materiału. Na kurtce była tylko krew denata. Rozbryzg kropli pasował do metalowej rurki. Krople na plecach były podłużne i lekko zaokrąglone u góry. Na mankiecie znalazłam włos. Zwierzęcy. Włożyłam go do woreczka i odstawiłam do małego pudełka. Westchnęłam głośno. Schowałam ręce do kieszeni białego fartucha. Strasznie bolał mnie kark. Jak wrócę do domu, poproszę Paulinę o porządny masaż.

Wróciłam do badania. Wywróciłam kurtkę na lewą stronę. Dokładnie obejrzałam podszewkę. Moją uwagę przyciągnęła metka. Niby takie nic, a jednak takie coś! Włączyłam lampę na ultra fiolet. Ubrałam pomarańczowe okulary i zaczęłam dokładnie oglądać metkę. Na niebieskim materiale, różową muliną wyszyte były dwa słowa : "Mój kociak". Jest! Na zszyciu zauważyłam małą plamkę krwi. "Krawcowa" była najwyraźniej nieuważna. Zostawiła po sobie ślad zawierający ...