Olivia, Victoria II - cz. XLI - Opowiadania Erotyczne

Olivia, Victoria II - cz. XLI

... poznać choć trochę swój ojczysty kraj. Myślę, że Victoria i Olivia też z przyjemnością zwiedziłyby tak Rumunię, jak i sam Bukareszt. Mnie zresztą też marzy się, kiedyś tam, podobna włóczęga po Polsce, zgodnie z powiedzeniem; cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie, co posiadacie.

Julian, czujący już do Violettiny coś znacznie więcej, niż tylko zafascynowanie i możliwość uprawiania z nią niezobowiązującego seksu, wykorzystał okazję wysunięcia własnej propozycji, związanej z marzeniami Violettiny.

Wyczuwając, że Robert traktuje go już bardziej jako młodego przyjaciela niż nastolatka, syna swoich przyjaciół, przedstawił więc odważnie propozycję nowej trasy podróży, odbiegającej w znaczący sposób od trasy, zaproponowanej przez Roberta.

Jak na zawołanie, wszystkie oczy skierowały się natychmiast na Roberta. A ten przez chwilę zastanawiał się nad propozycją Juliana. Przypomniał sobie, że o czymś takim marzyło się też Victorii, ale później sytuacja zmieniła się na tyle, że o tym zapomniał.

Julian, swoją propozycją, przypomniał mu w jakiś sposób wypowiedź Victorii, więc teraz nie pozostało mu nic innego, jak tylko zwrócić się do pozostałych uczestników podróży o zajęcie stanowiska w tej sprawie.

- Osobiście nie widzę przeszkód i zgadzam się z propozycją Juliana, ale chciałbym też poznać wasze zdanie. Poza tym, uważam, że należałoby poszerzyć ten temat i dołączyć do niego wątek udziału w takiej podróży po Rumunii, całej waszej rodziny Mitrunica oraz waszej ...

... cioci, mamy Violettiny, Violetty.

Kiedy skończył mówić, z krzeseł poderwały się natychmiast Olivia i Violettina.

Podskoczyły do niego i przepychając się nawzajem, obsypały go buziakami.

- Wygląda na to, że bez rozmowy z mamą jednak się nie obejdzie. Musimy ich przecież zapytać czy byliby tym zainteresowani - odezwała się Victoria, nie mogąc powstrzymać się od śmiechu na widok tego, jak zachowują się wobec Roberta obie nastolatki, stęsknione niewątpliwie za swoimi mamami i pozostałą rodziną.

Sięgnęła po telefon i wybrała numer komórki Marii. Miała szczęście, bo po chwili usłyszała głos mamy. Przełączyła więc swoją komórkę na tryb głośnomówiący.

- Hej, witaj córciu! Co słychać w pięknym Krakowie? - usłyszeli pogodny głos Marii.

- Witaj mamo, witaj ciociu! - krzyknęły w stronę telefonu Olivia i Violettina.

- Witajcie! Słyszę was dość dobrze i mam rozumieć, że rozmawiam z wami wszystkimi, tak? - usłyszeli odpowiedź z głośnika komórki Victorii.

- Tak, mamo! Wszyscy cię słyszymy! - odpowiedziała Victoria.

- Mam rozumieć, że nic się nie stało i dzwonicie tylko, aby zapytać o nasze samopoczucie i pobyt w kurorcie, tak córciu? - usłyszeli pytanie Marii.

- O to też mamo chcieliśmy zapytać, ale wybieramy się do was i pojawiła się propozycja, aby połączyć piękne z pożytecznym. Nie rozwodząc się za bardzo, chcemy pozostały czas wakacji przeznaczyć na zwiedzanie Rumunii, w tym i samego Bukaresztu. I tu pojawił się temat czy też propozycja, aby zrobić to wspólnie ...