Karolina i Robert. 17 - Opowiadania Erotyczne

Karolina i Robert. 17

... na prawdę, to niedouki...

- Nie można zapłacić... ?

- Oni nie biorą, przynajmniej na początku, a nie chcę sprowadzać chłopaków, bo może być tylko gorzej... mają teraz i prokuraturę, i sądy w swojej kieszeni...

- Może ja pójdę...

- Jeszcze czego, od razu uznają, że to próba przekupstw lub szantażu... w życiu...

- Ale on mnie nie zna...

- Karolinko, daj spokój...

- A jak się nazywa, może znam. lub moi znajomi znają ?

- Kwaśniewski, w Urzędzie Miasta, od ziemi... ale jak coś znajdziesz, to najpierw chcę wiedzieć...

- Oczywiście...

Mój kochany Roberciku, ty załatwiaj swoje sprawy, ja spróbuję swoje...

Już w piątek byłam w Urzędzie...

Z dwoma urzędnikami próbowałam znaleźć jakąś ziemię do kupienia...

Stanęło, że decydujący głos oczywiście ma szef... więc umówiłam się do niego... do Kwaśniewskiego...

Ale go nie było, miał być w poniedziałek, sekretarka wpisała mnie, wystarczyło poczekać...

Wychodząc przechodziłam obok szklanego pokoju... i mignęła mi twarz...

Szłam dalej... i szukałam w pamięci... ale słabo szlo...

- Karolino ?

Odwróciłam się... to był on... czyli kto ?

- Nie pamiętasz mnie... ?

Jest strzał... wiem... to facet, który najbardziej lubił mnie bić, gdy zbierałam 12 kola, byłam u niego dwa razy... ale bardziej skupiałam się wtedy na bólu, niż na jego twarzy, zresztą ma zupełnie nijaką... taki cień... faceta...

- To ty...!!

Nie mam pojęcia jak ma na imię...

- Mówiłaś, że jeszcze wrócisz...

- Moje ...

... życie potoczyło się zupełnie inaczej niż zaplanowałam i wiele spraw zamknęło się same, a inne odpłynęły w dal...

- Myślałem, że cię czymś uraziłem...

- Nie, wtedy zbierałam kasę na interes, wyszedł i po prostu więcej nie potrzebowałam...

- A co u ciebie w tamtych sprawach... ?

- Całkiem dobrze, tylko, że mam teraz dwójkę dzieci i jakoś idzie.. to przestałam na szeroką skalę...

- Więc już się nie zobaczymy... ?

- Raczej nie, chyba, że będę w potrzebie....

- Ja nikogo nie zmuszam na siłę, po prostu dobrze cię wspominam, bo byłaś wyjątkowa, ale bardzo również cię szanuję, więc bez ciśnienia... przyjaciele ?

Kamień spadł mi z serca...

- Oczywiście...

- Nie chciałbym, aby tak wspaniała kobieta miała o mnie złe zdanie, było minęło, bardzo cieszę się, że cię spotkałem... co tu robisz ?

Od razu zapaliła się lampka...

- Mam wielką sprawę do Kwaśniewskiego, ale go nie ma...

- Znamy się, jak wszyscy w urzędzie, coś pomóc... ?

- To może na kawę mnie zaprosisz ?

Spojrzał się na zegarek...

- Za 15 minut, na rogu jest bistro, ok... ?

Jest, już widzę światełko w tunelu... fajny gość...

Przyszedł... tyle, że jak to zrobić... ?

- A jak dobrze go znasz... ?

- Powiem tak, facet jest samotny, z niewielu ludźmi się kumpluje, bo jest... niezbyt lubiany...

- A dlaczego ?

- Jest grubasem i wiesz, ludzie są trochę uprzedzeni, a i on, wycofany... nie angażuje się w żadne prace, bo... jest nieporadny... i wstydzi się tego...

Cipa mnie ...