Mokra Włoszka (III) - Opowiadania Erotyczne

Mokra Włoszka (III)

... kontynuowała. W nasze życie wdarła się rutyna, a odeszła pasja i wzajemne zainteresowanie. Gdyby ktoś spojrzał na nas z boku, pomyślałby, że jesteśmy szczęśliwą rodziną. W środku jest jednak inaczej – skwitowała z wyraźnym smutkiem w głosie.

- Kochasz go?

- Zadaję sobie to pytanie od dobrych dwóch lat. Myślę, że aktualnie to już tylko przyzwyczajenie. Jesteśmy razem dla naszego syna. To On jest teraz najważniejszy, jego szczęście jest najistotniejsze.

- A Twoje? Nie chcesz być szczęśliwa?

- Chcę, ale nie kosztem Paolo – rzuciła krótko.

- Może uda Ci się znaleźć w przyszłości jakieś rozwiązanie… - nieudolnie próbowałem ją pocieszać.

- Michał – szepnęła i spojrzała mi głęboko w oczy. Teraz jestem szczęśliwa – położyła swoje drobne dłonie na moich, a na jej twarzy zagościł promienny uśmiech.

Przez moje ciało przebiegł dreszcz. Już miałem coś powiedzieć, gdy w zasięgu wzroku pojawił się kelner niosący dwa duże talerze. Wprawnym ruchem postawił przed nami pięknie pachnące porcje z kaczki, zabrał przekąski oraz kieliszki z winem, a ich miejsce zastąpiły czyste naczynia, do których miły pan nalał innego, wytrawnego wina w kolorze karmazynowym. Życząc nam smacznego, zniknął na zapleczu.

- A Twoja dziewczyna? – Val odwdzięczyła się pytaniem. Uśmiechnąłem się, dobrze wiedząc, że ten temat zostanie poruszony.

- Znamy się od kilku miesięcy – odpowiedziałem. Jest miłą i dobrą dziewczyną, ale jeszcze nie wiem czy jest tą jedyną. Nadal się poznajemy – ...

... kontynuowałem.

- Kochasz ją? – spytała bezpośrednio, odkrawając przy tym kawałek kaczej piersi.

- Powiedzieliśmy to sobie niedawno, ale to nie było chyba szczere. Na tym etapie to chyba nie jest prawdziwa miłość. Sam nie wiem jak to określić – odpowiedziałem smutno, wkładając mały kawałek pieczonego ziemniaka do ust.

- Chyba wiem, co masz na myśli. Jest zainteresowanie i pasja, ale czujesz, że czegoś brakuje?

- Dokładnie tak – odpowiedziałem ożywiony i nieco zdziwiony, że ta dopiero co poznana Włoszka tak dobrze mnie rozumie. Z jakiegoś powodu, rozmawialiśmy swobodnie i bez żadnego skrępowania na bardzo prywatne sprawy, jak gdybyśmy znali się od dawna.

- Myślisz, że mógłbyś pokochać prawdziwie kogoś innego? – zapytała, patrząc mi głęboko w oczy.

- Sądząc po ostatnich wydarzeniach, nie mogę tego wykluczyć – odwzajemniłem spojrzenie.

- W ciągu kilku dni? – w jej oczach pojawiło się ciepło, nadzieja, wyczekiwanie …

- Tak – odpowiedziałem cicho, a na pełnych ustach Valentiny ponownie zagościł uśmiech, pierwszy raz od kilku minut.

- Abyśmy oboje osiągnęli pełne szczęście – uniosłem lekko kieliszek wina, spoglądając głęboko w szklące się oczy.

- Za szczęście, pasję i pożądanie – szepnęła Valentina i pociągnęła nieduży łyk wytrawnego Shiraza.

Kaczka okazała się wyśmienicie przyrządzona, a spokojna atmosfera okraszona dźwiękiem fortepianu, sprzyjała ogólnej teraz rozmowie. W międzyczasie zniknęły dwie pary siedzące nieopodal nas, niemal całą restaurację mieliśmy ...