Przeklęta urzędniczka - Opowiadania Erotyczne

Przeklęta urzędniczka

... zmrużyli oka przez całą noc. Najpierw dokładnie opisał jej spotkanie, wygląd urzędniczki, wreszcie spróbował przytoczyć słowa kobiety najdokładniej, jak potrafił. Żona go zaskoczyła, gdyż zamiast wyśmiać głupie oskarżenia o czarnoksięstwo, chwyciła za tablet i zaczęła intensywnie przeglądać Internet.

- Czego szukasz?

- To jak wyglądała ta Eliza… coś mi to mówi.

- Myślisz, że wiedźmy mają konto na Facebooku?

- Kochanie, mamy dwudziesty pierwszy wiek. Jak inaczej można zorganizować sabat?

- O czym ty mówisz?

Żona odłożyła tablet, wyprostowała się i rzeczowym tonem przemówiła:

- Kiedy cię poznałam, wiedziałam, że będziemy razem. Pamiętasz, jak ty zareagowałeś?

- Oczywiście. Miałem ochotę cię zerznąć i tyle. Na pewno nie planowałem się wiązać.

- Co w takim razie się zmieniło?

- No…

Brzozowski długo myślał, ale okres pomiędzy pierwszym seksem a wspólnym chodzeniem, które krótko później zakończyło się ślubem, był zamazany.

- Spójrz na mnie, Mariusz. Użyłam czarów, żeby cię zatrzymać.

- Co ty wygadujesz? Ja mam poważny problem, a ty co? Co…

Poczuł, że opuszczają go siły. Zwalił się na fotel przed żoną, próbując poskładać myśli.

- Tak naprawdę nazywam się Esmeralda Magiel i jestem wiedźmą. Użyłam czarów, żeby cię rozkochać w sobie.

- Czyli co? Jestem pod wpływem uroku? Tak naprawdę cię nie kocham?

- Tak było na początku. Jednak urok słabł, a jego miejsce zajmowały prawdziwe uczucia. Pokochałam cię od pierwszego spojrzenia. Ty ...

... potrzebowałeś trochę więcej czasu i pomocy.

- Jak mogłaś?!

Uniosła dłoń, nakazując mu milczeć. Posłuchał.

- Nie ma sensu się denerwować. Jeżeli nie byłeś szczęśliwy ze mną przez ten cały czas, to w tej chwili wyjdź z domu, a jak wrócisz, już nigdy mnie nie zobaczysz. Naprawdę myślisz, że dałabym radę cię omamiać przez te wszystkie lata? Dostrzegłam w tobie potencjał i go wydobyłam.

- Czyli co? Firma też nie jest moim sukcesem?

- Nie lubię mięczaków. – Zaplotła ręce na piersiach i zrobiła oburzoną minę. Rzadko ją taką oglądał. – Ja cię nie stworzyłam od zera, tylko pomogłam wydobyć ukrytą siłę na wierzch. Jak się poznaliśmy, imprezowałeś jak szalony, dupcząc wszystko, co się dało. Gdybym ci nie pomogła, dzisiaj pracowałbyś u tatusia, pił tanią wódkę i zastanawiał się, skąd wziąć pieniądze na kolejne alimenty. Popatrz, co dzisiaj osiągnąłeś. Gdzie dotarłeś. To twoja zasługa i tylko z drobną pomocą.

- Dobra, dość o tym. Jak to się ma do Elizy Herkiel?

- Miałam rację. Należy do innego sabatu. I postanowiła sięgnąć po nie swoje.

- Wy toczycie jakąś tam wojnę między sobą?

- Oczywiście, że nie! Nie jesteśmy facetami! Jednak mamy pewne zasady, między innymi o niewchodzeniu sobie na teren.

- Dlaczego Eliza złamała zasadę?

- Jej sabat nie jest jakiś znaczący. Albo nie upewniła się, że należysz do mnie, albo z jakiegoś powodu postanowiła rzucić mi wyzwanie.

Mariusz zignorował fragment o należeniu do żony i zapytał:

- Po co?

- Pewnie, żeby awansować w ...