Ale to już było ... Gra. - Opowiadania Erotyczne

Ale to już było ... Gra.

... zdawała sobie sprawę, że tylko go rozwściecza, ale nie mogła się powstrzymać. Głośny jęk sprawił, że odwróciła się od stołu. Spojrzała prosto w oczy ślicznej brunetki. Opierała się dłońmi o blat stołu, a stojący za nią mężczyzna rżnął ją trzymając za kształtne biodra. Dziewczyna wyglądała jakby pragnęła być w tej chwili jak najdalej od tego wszystkiego.

- Niektórzy już się bawią – kiwnęła głową w stronę rozgrywającej się akcji.

- Ordynarne. Kaspar zawsze lubił się popisywać. Szkoda, że nie ma czym.

- A ty masz?

- Zobaczysz.

- Ty też coś zobaczysz.

Nie spuszczając z niej oczu podniósł kubek i wyrzucił kostkę. Wygrał z nią zaledwie dwoma punktami przewagi.

- No nareszcie – wstała i przeciągnęła się jak kotka. Jej piersi omal nie rozsadziły delikatnego materiału sukienki – strasznie zdrętwiałam od tego siedzenia. Mam zrobić to co tamta?

Brunetka o której była mowa leżała w tej chwili na stole z sukienką zarzuconą na biodra i pojękiwała cicho. Nie wyglądała zbyt dobrze.

- Mam na ciebie inny plan – jego uśmiech był zagadkowy.

Podążyła za nim po drodze przyglądając się innym stolikom. Niektóre były już puste i tylko przewrócony kubek lub samotna kostka świadczyły, że toczyła się tu gra. Na innych piękne kobiety flirtowały z bogaczami między jednym, a drugim rzutem. Rozejrzała się po sali w poszukiwaniu Petera, ale nie było go nigdzie w pobliżu.

- Panie Adamie? – Zapytał jakiś mięśniak ubrany w nienagannie skrojony garnitur. W jego uchy Anita dostrzegła ledwie widoczną słuchawkę.

- Poproszę siódemkę.

- Oczywiście proszę Pana.

Zostałem poproszony o ponowne opublikowanie kilku starych opowiadań. Nie chcę jednak żeby ktoś pomyślał, że skończyły mi się pomysły, albo mam inny niegodziwy powód. Dla tego nie proszę o łapki czy komentarze. Proszę tylko żeby te opowiadania nie tkwiły w poczekalni.

Opowiadanie urwane w połowie. Tylko tyle kiedyś napisałem, a dziś już nie mam czasu by je dokończyć.