Schron - Opowiadania Erotyczne

Schron

... ścianę za nimi, odrywając kawałek tynku. Oboje poczuli adrenalinę. Puścili krótkie serie w stronę baru. Grubas najwidoczniej nie spodziewał się takiej siły ognia. Zakaszlał i wrzasnął.

– Dobra, poddaję się. Nie strzelajcie.

Czekali. Po chwili mężczyzna podniósł się i ostrożnie, bez zbędnych ruchów, odłożył pistolet na blat baru. Ręce trzymał w górze. Dopiero wtedy wyszli z ukrycia. Grubas zobaczył kałasznikowy wycelowane w swoją stronę i zbladł. Był równie zaskoczony ich obecnością, co przerażony swoją sytuacją.

– Kim ty kurwa jesteś? Bo chyba nie świętym Mikołajem? – Artur uśmiechnął się do siebie. Ta broda skojarzyła mu się z Mikołajem, ten z kolei przypomniał mu świat, tamten stary świat, który przestał istnieć.

– To morderca – odezwała się niespodziewanie Karolina, wciąż leżąc na podłodze. Po kilku nieudolnych próbach udało się jej wstać. – Zabili moją rodzinę, a mnie porwali.

– Dziwka kłamie – próbował się bronić brodacz.

– Doprawdy? – Artur nie spuszczał oka z grubasa. – Mamy tu czarny charakter. – uśmiechnął się.

– Gwałciciel – dodała Karolina.

– Fiu – Artur udał, że gwiżdże. – W dodatku zboczeniec. W imieniu tymczasowego rządu...

– Co? – wzrok brodacza biegał od jednej lufy do drugiej. – Jakiego rządu?

– Mojego rządu. Tak się składa, że tymczasowo to ja stanowię tutaj prawo. Jak będzie mi przerywał, ukarzę cię karą porządkową. Tak więc, w imieniu tymczasowego rządu skazuję cię na śmierć przez odstrzelenie tępej spasionej mordy.

– ...

... Sprzeciw – odezwała się Agata.

– Co znowu?

– Prokuratura domaga się innej kary.

– Na jakiej podstawie – wyglądało, że świetnie się bawili, tymczasem grubas był coraz bardziej zdumiony i przerażony.

– Ludzie, co wy...

– Morda w kubeł – warknęła Agata. – Spójrz na niego – zwróciła się do Artura. – Obżarstwo, lenistwo, nieróbstwo...

– To, to samo – przerwał jej.

– Co?

– Lenistwo i nieróbstwo, to jedno i to samo – zauważył.

– Być może, ale to nie ważne. Spasł się jak świnia, obciążał system zdrowotny, zupełnie niepotrzebnie. Wreszcie chciał wydupczyć panią – skinęła lufą w stronę brunetki. – Niech ona go wykończy.

– Czy świadek się zgadza? – mężczyzna zwrócił się do kobiety, ale nie oderwał wzroku od ofiary.

– Zgadzam się. – Sięgnęła po karabin Agaty.

– Nic z tego. – Rudowłosa cofnęła się. – Masz, trzymaj – rzuciła jej nóż. Odetnij mu kutasa.

Na twarzy Karoliny pojawił się uśmiech.

– Nie... – brodacz pokiwał głową z przerażeniem. – Proszę, nie...

Padł strzał. Artur wymierzył precyzyjnie, prosto w ramię. Trafiony został odrzucony w tył i upadł na podłogę. Wszyscy troje weszli za bar. Ofiara wrzeszczała wniebogłosy. Kwiczał jeszcze, kiedy brunetka rzuciła mu genitalia na piersi. Później dostał kulę w łeb. To był akt łaski ze strony Agaty.

– Masz dokąd pójść? – zapytała kobietę, która wciąż wpatrywała się w odciętego fiuta.

– Wszystko mi jedno.

– W takim razie pójdziesz z nami – Artur spojrzał na nią, później a Agatę. – Spadamy ...