Efekt uboczny - Opowiadania Erotyczne

Efekt uboczny

... mercedesa.

- Dzień dobry panie Gropp.

- Och, myślałem, że to tatuś, nie rozpoznałem przez szybę.

- Ja pana podwiozę.

- Dziękuję uprzejmie.

Wsiadł. Był nie wiele starszy od mojego ojca, ale poruszał się i zachowywał jak prawdziwy dziadek. Może to mój ojciec trzymał się po prostu lepiej, no i ten ubiór. Garnitur, muszka w groszki, wypastowane buty. Mój ojciec biegał w najkach, nawet do pracy.

Konwersacja z panem Groppem była podobna do jego ubioru. Sztywna i klasyczna.

Wysadziłam go pod kliniką i otworzyłam okienko, żeby trochę wywietrzyć zapach starodawnej wody toaletowej, pasty do butów i miętusów. W dwadzieścia minut byłam na miejscu.

Zaparkowałam merca między fiatem punto, a matizem, chyba na parkingu dla pracowników. Wzięłam kilka głębokich wdechów i ruszyłam.

Panie, które mnie przywitały, były jakby przestraszone. Może myślały, że jestem jakimś inspektorem czy kimś podobnym.

Miałam swoje wejście. Młoda, wysoka, „zgrabna i zdrowa” – jak mówił o mnie ojciec.

Od prezesa też byłam wyższa, o głowę. Ich zachowanie i miny dodały mi otuchy. Rozmawiało mi się bardzo dobrze. Podobno Znałam faceta, bo kiedyś załapał się na seta ze mną.

- Czy grywa pani jeszcze?

- Owszem, dla przyjemności.

- Nie wiem czy pani pamięta, ale zagraliśmy razem, to znaczy przeciwko, w tym roku, w którym zdobyła pani mistrzostwo.

- Tak, pamiętam. – Uśmiech numer czternaście.

- Nie dała mi pani za dużo szans – on również miał bogaty zasób wesołych ...

... grymasów.

- Dobrze panu szło, jak na amatora – Może nie powinnam była tak tego ująć.

- A gdzie mi tam było do pani.

- Z tego co pamiętam... – Nie pamiętałam absolutnie nic, nawet tego, że z nim grałam, o wszystkim przypomniał mi niedawno ojciec.

- No, dziękuję. Grywam jeszcze, ale rzadziej.

- Też kontuzja?

- Raczej wiek.

Facet miał nie więcej niż czterdzieści pięć lat. Wiek - raczej brzuch.

Podałam mu wszystkie papierki, które udało mi się zgromadzić w czasie mojej krótkiej kariery poza sportowej. Dyplom, master w stanach, referencje. Przeglądał wszystko, podlizując mi się i flirtując. Nawet starał się nie gapić mi na cycki. Na koniec, uścisnęliśmy sobie dłonie i oficjalnie powitał mnie w firmie!

Przedstawił reszcie ekipy, oprowadził po niemal całym budynku. Wreszcie pokazał mi moje biuro, na czternastym piętrze. Piękny widok, całkiem przytulnie. Przedstawił panią Adę – moją osobistą sekretarkę. Ogólnie było miło.

- Bardzo się cieszę, podoba mi się wszystko. – Uścisnęliśmy sobie dłonie po raz kolejny.

- Zaczyna pani od poniedziałku w takim razie.

- Świetnie.

- Myślę, że jeśli pani nadal grywa, uda mi się naciągnąć na partyjkę lub dwie od czasu do czasu.

-Czemu nie.

- Doskonale, jesteśmy umówieni.

Teraz byłam wreszcie głodna. Napchałam się w fastfudzie. Lubiłam i potrafiłam zjeść jak żołnierz. Byłam z siebie zadowolona. Spodziewałam się, a raczej miałam nadzieję, że się dostanę. Sam fakt, że będą mieli mnie w firmie, przyciągnie klientów, to ...