Nowe wątki i dziwne sny (V) - Opowiadania Erotyczne

Nowe wątki i dziwne sny (V)

... się w oczy. Unoszę palcami kawałek odciętej linki, która mocowała bok namiotu.

– Musieli zabrać te linki.

– Na to wygląda. Po co?

– Pewnie związali tym dzieciaki. Dziwne, że nie mieli swojej liny.

– Może działali bez planu?

– Bez planu, a jednak nie zostawili prawie śladu?

– Fakt. Hej, zobacz tutaj – rzucasz, zaskoczona wyciągając z miękkiej gleby przeźroczystą fiolkę –Musieli ją upuścić.

– Może to porwanych dzieciaków.

– Może, czekaj – wyciągasz telefon i wpisujesz łacińską nazwę z etykiety, cała reszta jest pisana cyrylicą – To jakiś lek uspokajający dla zwierząt.

– Może uśpili ich?

– Skąd krew?

– Nie wiem, jak myślisz?

– Może chłopak się obudził, gdy próbowali dostać się do namiotu i go ogłuszyli.

– Możliwe.

– Ma ktoś torbę na dowody? – Marek podaje mi papierową torebkę. Kątem oka dostrzegam spojrzenie Jacka utkwione na torebce.

Przyjeżdżamy z Jackiem pod niewielki dom na uboczu. Ściany niskiego domostwa porósł zupełnie bluszcz, dach upstrzyły kępki mchu, trawy i wyrastająca z rynny, wbrew wszelkim przeciwnościom losu brzoza. Tylko, gdzieniegdzie spod zielonej warstwy wystawała czerwona cegła lub prostokąt okna. W skrócie całość sprawiała wrażenie zapuszczonej i zaniedbanej.

– Ktoś tu w ogóle mieszka? – pytam z niedowierzaniem, przypatrując się wysokiej trawie, poprzerastanej ziołami, którym ciężki, miodowo-słodki zapach, czułam już zza żywopłotu i kutej furtki.

Wyciągam dłoń, ku klamce, uformowanej na kształt konaru ...

... drzewa i naciskam oczekując zgrzytu zardzewiałego metalu i oporu. Nic takiego nie ma miejsca i furtka bez oporu cofa się pod moim naciskiem. Jednak równie szybko, jak udało mi się uchylić drzwi do tego tajemniczego ogrodu, tak zamknęłam je odskakując z piskiem. Szkarłat oblał moje policzki, gdy widziałam wzrok Jacka. Za furtką stał największy pies, jakiego widziałam. Ogromna bestia porośnięta gęstą płowo-siwą sierścią, szczekała i warczała z wzrokiem utkwionym na nas. Podniosłam się otrzepując przybrudzone ziemią i nieco teraz obolałe pośladki.

– Cicho wielkoludzie – Jacek ostrożnie zbliżył się do furtki, na której, jak na komendę spoczęły ciężkie łapy psa. Mogę przysiąc, że były większe od moich.

Zwierzę obnażyło zęby i szczeknęła warknęło potężnie, gdy tylko Jacek zbliżał się do drzwi.

– Chyba nas nie lubi – wyszeptałam zaskoczona atakiem. Nigdy nie przepadałam za psami, a przynajmniej odkąd miałam 10 lat.

– Z boku jest dzwonek, trochę zarośnięty, ale jest – basowy głos rozległ się za wysokich krzewów dzikiej róży i głogu. Po chwili wyłonił się wysoki mężczyzna. Już zza furtki dostrzegałam jego pogrążoną w nieładzie brodę, rozpuszczone sięgające ramion ciemne, lekko kręcone włosy, równie nieskładne, jak wielka broda. Podszedł do furtki, a ogromne psisko oderwało się od niej i zbliżyło do właściciela łasząc się i ocierając wielkim pyskiem o lniane szarawy lokalnego artysty.

– Policja. Młodszy aspirant Kalinowski.

– Starszy aspirant Anna Dzierzba – przedstawiłam ...