Vagabunda - Opowiadania Erotyczne

Vagabunda

... się po chwili milczenia.

- O czym?

- O mnie? Osądzasz mnie?

- Nie osądzam.

- To dobrze, Ruben.

- Każdy robi to co mu się podoba, mogę ci najwyżej pozazdrościć.

- Ty nie musisz mi pozazdrościć, ale całe mnóstwo kobiet tego świata, jak najbardziej – Roześmialiśmy się oboje.

- Więc to wszystko było ukartowane?

- Nie. - odpowiedziała po chwili milczenia. - Oczywiście, że nie wszystko.

- A Pedrosa?

- Sam widziałeś – Była poważna, żałowałem, że wprowadziłem ją w taki nastój.

- Pytam z ciekawości. Nie mam zamiaru...

- Jasne. Wiem. Zasługujesz na wyjaśnienia. - Rozbudziła się trochę. - Pedrosa wymknął się spod kontroli. - powiedziała - Złamał pewne reguły. Stał się nachalny, a potem niebezpieczny.

- Tak.

- Przykro mi, że tak się stało. Dostał nauczkę i wypadł z grupy. Przepraszał, ale nic nie wskórał.

- Co? - Chyba coś mi umykało.

- Nie pojedzie już z nami nigdzie

- Przecież on... - Zacząłem – Przecież ty, skręciłaś mu kark!

- Skręciłam mu kark? - Była zaskoczona i rozbawiona w tym samym czasie.

- Widziałem i słyszałem na własne uszy.

- Wydawało ci się. Poddusiłam go, to prawda, ale nic mu się nie stało.

- Ale ten trzask!

- Może chrupnęło mu w kościach, albo mi w biodrach... – Nieźle się ...

... bawiła, podczas gdy ja wychodziłem na głupka.

- Ruben.

- Tak?

- Muszę kończyć – Odniosłem wrażenie, że ktoś odwraca jej uwagę. Nie wiedziałem, czy skończyliśmy rozmawiać. - Słuchaj. - odezwała się jednak - Szykuje się wyprawa do Słowenii – powiedziała. - Siedząc na tyłku, tyję, muszę się ruszać, bo nie mieszczę się już w spodenkach.

- Na pewno w to uwierzę.

- Co myślisz o Europie?

- Nigdy tam nie byłem.

- Zadzwonię jutro - odezwała się po kilku kolejnych sekundach milczenia. - Zgoda?

- Zgoda.

- Do zobaczenia Ruben.

- Do zobaczenia.

Obudziłem się w środku nocy, jakbym doznał olśnienia. Skoczyłem do szafy i z drżącymi dłońmi wyciągnąłem z niej beżowe bojówki. Wetknąłem palec w maleńką kieszonkę i zamarłem. Była tam.

Była zamoczona kilka razy, a na koniec wyprana w pralce, ale jeśli zapewnienia producenta były prawdziwe, mogłem mieć nadzieję, że zadziała. Wetknąłem kartę w czytnik komputera. Mielił dłuższą chwilę. Klepsydra zatrzymała się wreszcie i znikła. Pod kursorem pojawił się plik audio. Uśmiechnąłem się jak kocur na mysich imieninach.

Już pierwsze usłyszane głosy, przeniosły mnie do chatki przemytników, gdzieś w serce kolumbijskiej dżungli. Rozpoznałem głos Ukraińca, a potem pozostałych, gdy się odzywali.

koniec