Mroczny kamień (XI) - Opowiadania Erotyczne

Mroczny kamień (XI)

... siostry.

– Porozmawiam o tym z nią jutro. Może wezmę ją do łazienki przed szkołą, podczas gdy ty i tata będziecie jedli śniadanie.

– Och, Paweł.

Ola nie potrzebowała nacisku z tyłu głowy, żeby wiedzieć, że ma zrobić mu loda. Ale mimo wszystko lubiła to.

– W takim razie porozmawiam z nią.

Paweł przyciągnął jej usta do swojego penisa.

– Kiedy ona pochyli się nad zlewem, wypinając dla mnie swój tyłek.

– Uuuugggghhhhh. – wyjęczała Ola. Uważała, że to dobry pomysł.

***

Kilka miesięcy później Laura leżała na wznak na łóżku, które dzieliła z mężem każdej nocy, z nogami rozłożonymi wysoko w powietrzu. Pokój wypełniło ciepłe, popołudniowe światło. Uniosła głowę i próbowała spojrzeć na penisa jej syna, który orał jej pochwę, lecz nie widziała go zza jej brzucha. Zrobiła się bardzo duża.

– Mamo, wyglądasz tak pięknie.

Paweł trzymał ją za kostki, patrząc w dół na jej rozdęty brzuch, ciemne sutki i nieprzyzwoicie opuchnięte piersi.

– Uch… uch… uch… dziękuję Pawełku.

Laura oparła głowę o koc i spojrzała na sufit. Przepływała przez nią fala przyjemności.

Na stoliku nocnym zadzwonił telefon Laury. Sięgnęła lewą ręką, podniosła go i przyłożyła do swoich kołyszących się piersi.

– Przestań Pawełku. To twój… hm… ojciec.

Paweł posłusznie zwolnił tempo, żeby mogła mówić. Spodziewali się tego telefonu. Kutas Pawła wsuwał się i wysuwał z cipki matki tak wolno, że jej ogromne cycki ledwo się poruszały.

– Grzeczny chłopczyk.

Laura wzięła ...

... głęboki oddech i wcisnęła przycisk połączenia. Przyłożyła telefon do ucha.

– Witaj, kochanie… tak… tak, on też tu jest. Tutaj jest.

Laura przyłożyła telefon do ucha Pawła.

– Cześć, tato… tak… super… mamo.

Nadal leniwie wsuwał się i wysuwał z Laury.

– Tak, to znowu ja.

Laura spojrzała na Pawła ponad jej rosnącym brzuchem. Co za grzeczny chłopak, żeby zwolnić przed rozmową telefoniczną z ojcem. Laura była taka dumna ze swojego przystojnego młodzieńca.

– Więc, dostałeś to?

Paweł trochę przyspieszył tempo.

– Tak?

Laura położyła palec na ustach i posłała Pawłowi surowe spojrzenie.

– Dostałeś?

Paweł zwolnił swoje biodra.

– To wspaniała wiadomość.

Twarz Laury rozjaśniła się ciepłym, szerokim uśmiechem.

– Jestem z ciebie taka dumna. Zasługujesz na ten awans.

Paweł puścił jej kostki i pochyliła się do przodu. Wziął do ust jeden z jej ciemnych sutków.

– O.

Laura odruchowo otuliła jego miękkie włosy wolną ręką.

– Nic, jestem po prostu taka szczęśliwa.

Czuła Pawła tak głęboko w sobie.

– Tak, powiem mu. Oboje jesteśmy z was tacy dumni… tak… też cię kochamy, skarbie… pa.

Rozłączyła się i odłożyła telefon z powrotem na stolik nocny.

Paweł podniósł głowę z piersi matki i się zaśmiał.

– Co za głupek. Myśli, że zdobył ten awans.

Kontynuował swoje długie, powolne pociągnięcia. Czasami walenie nie było konieczne.

– Poważnie Pawełku?

Laura ponownie spojrzała w sufit.

– Nie, to prawda, mamo.

Paweł wepchnął się i ...