Zaniki pamięci u hrabiny Cynthi w gorącą letnią noc. - Opowiadania Erotyczne

Zaniki pamięci u hrabiny Cynthi w gorącą letnią noc.

... ubrana.

— Coś się stało, pani?

— Nic, nic.

Teraz baron Robert wstaje i idzie do łazienki, Cynthiaia odprowadza go wzrokiem. Po kilku chwilach baron Robert wychodzi z łazienki. Oboje są ubrani.

— Pójdziemy zjeść śniadanie, dobrze?

— Tak, ale...

— Ale co, pani?

— Pomyślałam, że skoro są dzieci i ojciec, to jest również matka, więc...

— Matka pojawi się dopiero koło pory obiadowej. Możemy spokojnie zjeść śniadanie.

Wchodzą do jadalni. Przy stole siedzi Rebeka. Ma śliczną różową sukienkę. Gordon ma na sobie białą koszulę i czarne spodnie.

— Och, najeszcie — mówi z uśmiechem Rebeka.

— Smacznego — mówi Robert.

Na stole są różne owoce półmiskach, jarzyny na talerzach. Soki w dzbankach, kromki chleba i bułeczki w wiklinowych koszyczkach.

Rebeka patrzy ciekawie na Cynthię.

— Ona na mnie patrzy — hrabina szepcze do barona.

— Rebeko, nie wypada patrzeć tak na gościa.

— Przepjaszam tatusiu.

Wszyscy jedzą, Cynthia zwraca się do chłopca z uśmiechem.

— Co najbardziej lubisz jeść, chłopcze?

— Mam na imię Gordon. Najbardziej lubię malinki.

— A ty dziewczynko?

— Jestem Jebeka. Ja lubię ogójki.

Wszyscy jedzą w milczeniu. Zaczynają deser. Gordon je maliny. Rebeka przysuwa miseczkę budyniu. Wkłada łyżeczkę...

— O kurwa, mucha w budyniu.

Cynthia spogląda na Roberta.

— Ona powiedział , R.

— Tak, zaiste.

— Mogę.

Cynthiaia zwraca się do Rebeki patrząc na miseczkę z budyniem. Dziewczynka przysuwa miseczkę w jej ...

... kierunku. Hrabina nabiera łyżeczką budyń wraz z muchą.

— Nie jedz muchy, pjoszę.

Blondynka odkłada muchę na brzeg talerza i zjada resztę budyniu.

— Smakuje inaczej.

Robert patrzy na Cyntię.

— Inaczej niż co? — pyta Rebeka.

Trwa chwilka konsternacji.

— Inaczej — odpowiada miło Cynthia.

— Spałam z Gojdonem.

— O, a to dlaczego? — pyta Robert.

— Bałam się. Coś w nocy stjaszyło.

Robert spogląda dyskretnie na Cyntię.

— To znaczy, kochanie?

— Coś wyło, a inne sapało. Gustaw mówi, że w naszym zamku nie ma duchów.

— Nie ma, Gustaw ma rację. Jesteś już za duża, by spać z bratem.

— Tatusiu, ale co to stjaszyło jeżeli nie duchy?

— Jesteś za mała, by to wiedzieć — odpowiada Robert.

— Nie jozumiem. Jestem za mała i jestem za duża. To nielogiczne, tatusiu. Możemy już iść do ogjodu z Jebusem?

— Tak, tylko go nie męczcie.

— Dobrze, tatusiu — odpowiada Gordon.

Wychodzą.

— Pani?

— Tak baronie?

— Czemu krzyczałaś w łazience?

— Och, kiedy szłam do łazienki przyglądałam się obrazowi, który wisi w sypialni. Wiem, że ty baronie przyglądałeś się wówczas czemuś innemu. Czułam twój wzrok na moich biodrach. Ten obraz przedstawia rodzinę. Mężczyzna wygląda jak ty. Dziewczynka jak Rebeka, a chłopiec jak Gordon.

— I dlatego krzyknęłaś?

— Nie. Ta kobieta obok ciebie, baronie... Ona trzyma za rękę Rebekę. Ona wygląda jak ja. Odkryłam to, kiedy patrzyłam w lustro w łazience...

— Zaiste?

— Jestem pewna. Żona wraca około obiadu?

— ...