Gwałt w zoologicznym - Opowiadania Erotyczne

Gwałt w zoologicznym

... pochwalony! — przywitała księdza.

Że też się nie domyśliła! Tak, przecież to właśnie ksiądz proboszcz zwykł mawiać „młoda damo” na katechezach w podstawówce! Jakżesz można zapomnieć tak ważny szczegół?

— Na wieki wieków — odpowiedział ksiądz Zdzisław.

— Gdzie są moje majtki?

— Grzesiek, gdzie ciepłeś gacie młodej damy?

— Tu są. Walały się po podłodze.

— Gdzie jest Dagmara? Gdzie moja siostra?!

— Spokojnie! Mówiłem przecież, że Jareczek miał się nią zająć. Grzesiu, idź do mopiarni, powiedz Jarkowi, żeby przyspieszył. Niech sobie nie myśli, że żeśmy czas na loterii wygrali.

— Ciekawe do kogo mam teraz pójść do spowiedzi — zastanowiła się Gosia na głos, zostawszy sama z księdzem.

— Jak to, do kogo? Do tego samego księdza co zawsze.

— Po tym?!

— No, po tym. Przed tym chodziłaś się wyspowiadać, przyjdziesz i po tym. Chcę cię widzieć w niedzielę na plebanii po obiedzie. Pomodlimy się, jak pan Bóg przykazał.

— Plebania nie takie lafiryndy widziała — dodał Grzesiek, oddając Gosi torebkę, którą przez nieuwagę zostawiła przy akwarium.

— Dziękuję — powiedziała Gosia.

— Nie dziękuj! — parsknął proboszcz. — Idź już po tego Jarka! — ponaglił Grześka.

— Nie trzeba. Tutaj jestem. — Zza regału z kocimi karmami wychylił się stażysta.

Miał tak bardzo ...

... chłopięcą twarz, że w głowie Gosi zaświtała wątpliwość, czy młody sprzedawca oby na pewno jest pełnoletni.

— Co! On to wszystko widział?! — złapała się za głowę.

— Nawet więcej niż wszystko — odpowiedział Jarek. — I nic mnie już w życiu nie zaskoczy.

— Gdzie moja siostra?

— Ubiera się.

— Co?!

— Żartowałem.

— Daga, Bogu dzięki! Nic ci nie zrobili? — Gosia złapała siostrę w obolałe ramiona.

— Nie. Pan Jarek... — Dziewczyna zawiesiła głos i przyjrzała się twarzom mężczyzn, jak gdyby musiała się upewnić, że może powiedzieć, co zamierzała. — z panem Jarkiem graliśmy w gry na telefonie.

— Nie zapomnij o prezencie — odezwał się były chłopak starszej z sióstr.

— Ach, tak. Grzesiek powiedział, że mamy sobie wybrać akwarium i rybki.

— Klient nie może wyjść ze sklepu z pustymi rękami — wyjaśnił.

— Niech będzie... Hm — zająknął się proboszcz. — Niech będzie na koszt firmy... Tylko, moja droga — zwrócił się do nastolatki — pod jednym warunkiem. Pod groźbą egzorcyzmu zapomnisz i twoja siostra zapomni, że widziałyście mnie i pana Grzegorza w tym sklepie. Nie było nas w tej galerii. Nigdy. Rozumiemy się, młoda damo?

— Aha — przytaknęła Dagmara.

— W czym mogę pomóc? — przypomniał o sobie młody pracownik. — Chodź, wybierzemy dla ciebie mieczyki. Na koszt firmy