Schody do nieba (III). Służbowa żona - Opowiadania Erotyczne

Schody do nieba (III). Służbowa żona

... poprawiła humor. Rozumiem, że nie pierwszy raz pani przyszła szwagierka znika?

– Dokładnie to chciałam panu powiedzieć, zanim mnie pan speszył.

Ulga jest gigantyczna. Jakby ktoś wyciągnął go za uszy z dna jeziora i wreszcie może odetchnąć pełną piersią.

– Pani Kingo, ja bym panią z przyjemnością speszył i to nie tylko raz – jest przekonany, że dziewczyna się rozłączy, wyrażając wcześniej swoje oburzenie, ale ma to gdzieś. Czuje się wyśmienicie.

W słuchawce zapada cisza, jednak dziewczyna się nie rozłącza. Słychać jej oddech. To prawdziwe zaskoczenie.

– Jest pan niepoprawny.

– Właśnie za to mnie pani lubi.

– Skąd pan wie, że pana lubię?

Flirciara. Takiej jej nie znał.

– Tu mnie pani ma. Pewnie wmawiałem to sobie – w jego głosie pojawia się udawane rozczarowanie, a podświadomie oczekuje od niej, że zaprzeczy.

Tak to się zazwyczaj odbywa. Kiedy odpowiada mu cisza, uznaje, że się jednak pomylił.

– Nie prawda…

Nie pomylił się. Daje mu to odrobinę satysfakcji.

– Co nieprawda? – ciągnie ją za język.

– Nie wmawiał pan sobie – głos po drugiej stronie staje się coraz bardziej uroczy.

Czuje jak asystentka otwiera się z wielkim bólem. To nawet seksowne.

– Czyli?

Cisza. Można odnieść wrażenie, że trwa godzinę, choć to zaledwie kilkanaście sekund. Adam uświadamia sobie coś, o czym wcześniej nie myślał. Wspólne milczenie jest znacznie bardziej intymne.

– Lubię pana.

Bingo.

– Wreszcie to pani z siebie wyrzuciła.

Słyszy, jak ...

... dziewczyna wzdycha. Wie, że dużo ją to kosztowało.

– Racja – godzi się z nim – niezręcznie się czuję prowadząc z panem taką rozmowę...

– A mi jest bardzo miło.

– Dobranoc, panie dyrektorze. Do zobaczenia jutro.

– Miłych snów.

Ta rozmowa daje mu do myślenia i jednocześnie wypiera czarne, ponure myśli o Biance. Od dawna starał się wciągnąć ją w niewinny flirt, niestety bezskutecznie. Aż tu nagle coś takiego. Być może jej konflikt z chłopakiem jest dłuższy i poważniejszy, niż chciała to przyznać? Może teraz nie czuje się atrakcyjna i za wszelką cenę chce sobie coś udowodnić.

*

Następny dzień okazuje się wyjątkowo pracowity. Nie ma czasu na pogadanki z asystentką. Telefony urywają się jeden po drugim. Problemy zdają się rosnąć jak grzyby po deszczu. Urząd skarbowy dopatrzył się nieścisłości w deklaracji podatkowej. Nowy szef marketingu porzucił pracę telefonicznie i tak cały dzień. Adam nawet nie zauważa, kiedy za oknem się ściemnia, a jego zegarek wskazuje ósmą wieczór.

Biurowiec pustoszeje, kiedy dyrektor rozsupłuje krawat i ciska nim w podłogę. Podwija rękawy koszuli i wzdycha, zaplatając ręce z tyłu głowy. Parszywy dzień, ale ma swoje plusy. Przede wszystkim przestał myśleć o Biance, a poza tym większość pożarów udało się ugasić.

– Pani Kingo, jest pani tam? – krzyczy w stronę pokoju.

Po chwili dziewczyna się zjawia. Wchodzi do gabinetu i zatrzymuje się w połowie drogi pomiędzy wejściem, a jego biurkiem.

– Jestem, sądził pan, że sobie pójdę bez ...