Czas grozy (V). W posły do… - Opowiadania Erotyczne

Czas grozy (V). W posły do…

... ze zdwojonym wstydem przyjmowała zapowiedź oglądania przez sługę kościoła jej hańby...

Przywołany pleban przeżegnał się, ujrzawszy półnagą niewiastę.

- Trzymam tu tego klechę, żeby mi opowiadał o waszych obyczajach, ale przede wszystkim o religii. Dziwna to religia, niewiarygodna. Przegrany, zakatowany człek staje się bogiem! Kapłanom nie wolno się żenić, a zawołaniem waszej wiary jest - gdy uderzą cię w jeden policzek, nadstaw drugi! Niesłychane! To może jak uderzę w jedną dziurkę dziewki, to ona musi nadstawić też drugą! Ha, ha, ha!

- Panie, nie kpij z naszej wiary... - oponowała Martha.

- Nie kpię! Staram się zrozumieć... a na dowód, że nie kpię - po to ściągnąłem tego katabasa. Jak paniusiu nagrzeszysz, to on cię wyspowiada! Ha, ha, ha!

Stary księżulek przewracał oczami i zerkał, jakby lubieżnie.

Kobieta pomyślała, że czymś musiał się wkupić w łaski Wikingów - "może zdrajca?"

Wódz pociągnął Marthę za rękę.

- Patrz klecho, co poganie czynią z waszymi chrześcijańskimi owieczkami!

Po czym zasiadł na zydlu i pociągnął na siebie posłankę.

- Nadziewamy wasze dziewki na pal!

Dokładnie to samo zrobił z Marthą. Bez zbytecznego ociągania się, nabił ją na swojego kutasa.

- Aaaaaaa! - krzyknęła.

Poczuła w sobie twarde i niemałe przyrodzenie wojownika a na sobie świdrujący wzrok duchownego.

Wiking unosił ją za biodra i opuszczał z impetem, by jak najgłębiej nawlec na swą kuśkę.

Kobieta stękała po każdym nabiciu się na członka.

- Aaaaa! ...

... Jezus, Maria!

Potężny Norman sapał.

- Patrz księżulku, jak traktuję możną panią, czci godną posłankę! Aaaa! A pomyśl jak obchodzimy się z dziewkami z pospólstwa!

"Co za dzikus! Ależ się nade mną pastwi... możni doskonale wiedzieli co mnie tu czeka... poświęcili mnie dla swej wygody..."

Plebanowi oczy wychodziły z orbit, lekko rozdziawił usta.

- Widzisz klecho! Widzisz jak jej cyce podskakują! Jakby chciały odlecieć! Piękne ma! Czyż nie? A wy, głuptaki się nie żenicie!

Duchowny patrzył tak, jakby żałował swego celibatu. Jęki wydawane przez Marthę wypełniały ciasną klitkę plebanii, napawając rozkoszą starego księdza, który sprośnie się uśmiechał.

- A, bezżenność to jedno, a zgrzeszyć czasem i księżulo może... przecie potem wyspowiada się...

Eryk sapiąc, nie przerywając podrzucania kobiety, rozweselił się.

- Tak?! No to przyznaj się katabasie! Co miałeś na kutasie! Ha, ha, ha! - Ucieszył się własnym rymem. - Pewnieś chędożył tu na plebanii, jakąś hożą, młodą dziewkę! Pewno tę służkę? Nie tylko posługiwała ci z jadłem, ale i w łożu?!

- A posługiwała! - Obleśnie zarechotał pleban. - Posługiwała. Nie tylko przy jadle!

Wiking szczerzył zęby.

- No to wypróbujemy teraz twoje księżowskie łoże. Prawda pani posłanko? Posłanka na posłanie, ha ha ha!

Martha chciała zmienić pozycję, w tej zbyt mocno poczuła wbijanie się w nią potężnej męskości.

Ułożyła się na plecach w księżej alkowie.

Pleban ochoczo przyglądał się, jak potężny wódz ładuje się na ...