Lexus - Opowiadania Erotyczne

Lexus

... do domu i nic, kiedy zabrała się za porządki, aby czymkolwiek się zająć. SMS dotarł po piątej. Był krótki: Hotel Italia, pokój 16, godzina 21.00! To wszystko.

***

Peugeot Natalii zajechał przed hotel dwanaście minut przed wyznaczonym czasem. Siedziała długo w aucie. Nie wysiadała. Po dziewiątej wyszła, przeszła obok milczącego recepcjonisty. Przeszła długim korytarzem i trzykrotnie zapukała do drzwi pokoju numer 16. Otwarte – usłyszała. Nacisnęła klamkę i weszła. Marcel siedział niedbale w fotelu, w szlafroku, z jedną nogą przełożona przez oparcie. Stała przed nim, ze spuszczoną głową, jakby wstydząc się spojrzeć mu w twarz. Wyglądała na mniejszą niż zwykle i totalnie zagubioną.

- Chodź bliżej, Handy – rzucił krótko Marcel. Przeszła niepewnie kilka kroków i znów się zatrzymała tym razem w odległości niecałych dwóch kroków.

- Czego pan ode mnie chce? - zapytała, – po co miałam tu przyjść? Powiedziała to cicho, drżącym głosem. Zdała sobie sprawę, że zwróciła się do Marcela per "pan" a przecież w firmie mówili sobie przez "ty".

- Wiesz dobrze, czego chcę – Marcel wydawał się bardzo pewny siebie. Przyszłaś, kupić moje milczenie. Mowa jest srebrem a milczenie, wiesz czym...

- Nie mam pieniędzy...

- Oboje wiemy, że nie chodzi o pieniądze, prawda.

- Proszę, dogadajmy się...

- Zdejmij bluzkę

- Co?

- Zdejmij bluzkę... Chcę sprawdzić, czy mamy o czym rozmawiać.

Natalia rozpłakała się. Łzy spływały po jej policzkach. Tusz rozmazał się na ...

... policzkach.

Marcel podał papierową chusteczkę. Wysmarkaj się mała – powiedział tonem zdobywcy... No, dalej – to trwa zbyt długo!!!

Natalia spojrzała w jego oczy. Były wstrętne. Pewność siebie i nieopisane poczucie wyższości... Poczuła jeszcze większe przerażenie sytuacją. Teraz, teraz właśnie pragnęła bezpiecznie przytulić się do kogoś kochanego i zapomnieć o okrutnym świecie...

- Niech pan na nic nie liczy. Na nic! Wolałabym umrzeć!!! Brzydzę się takim... takim...!

Nie dokończyła... zabrakło odpowiednio dosadnego słowa, ale Marcel nie czekał, aż Natalia zakończy wypowiedź.

- Dobrze, laska – możesz iść – miło się rozmawiało. Wskazał ręką drzwi. Spadaj,... i nie zawracaj mi głowy!

Natalia zadrżała. Przecież musi się jakoś dogadać z tym draniem...

- A jak... bezradnie spojrzała w jego oczy... a jeśli zdejmę bluzkę to wystarczy...

- Myślę, że tak - Marcel zadziwiał spokojem... - to chyba nie jest wysoka cena za milczenie w takiej sprawie...

- Nnie... wiem... wstydzę się.

- Marcel odstawił kieliszek. Laska – powiedział. Powiedział to takim tonem, że ciarki przebiegły po jej plecach. Nie mam ochoty na głupie podchody! Rozbierasz się, albo spadasz – i żebyśmy się dobrze rozumieli – całkowicie się rozbierasz... Jasne... A później będziemy się kochać.. Marcel nie miał zamiaru być miły. - No już – powiedział rozkazująco!!! Nacisnął PLAY na odtwarzaczu. Z głośników dobiegło niezbyt głośne "Imagine".

Krew uderzyła do głowy Natalii. Przecząco pokręciła głową. Marcel ...