Uwierzyć w los (I) - Opowiadania Erotyczne

Uwierzyć w los (I)

... przejechać najpierw przez riwierę francuską, a potem ruszyć w kierunku zamków nad Loarą. Samochód miałam oddać za 2 tygodnie w Nantes, stamtąd TGV do Paryża i samolotem do Warszawy.

- Widzę, że jesteś uporządkowaną kobietą, wszystko skrupulatnie zaplanowane i dopięte na ostatni guzik, powiedział Jacek z odrobiną podziwu w głosie.

- Nie - odpowiedziała - po prostu mój budżet nie za bardzo pozwala na planowanie 'ad-hoc', więc wolę jak najmniej pozostawiać na ostatnią chwilę, bo to przeważnie sporo kosztuje.

Podobał mu się jej język i sposób w jaki mówiła, miał wrażenie, że byłaby świetnym partnerem w dyskusji. Uświadomił sobie, że mógłby polubić tą dziewczynę, a może już ją polubił?

Jechali razem już około godziny i Ania poczuła się nieco swobodniej - opowiadała o studiach, które były jej ogromną pasją. O architekturze wiedziała na prawdę dużo i umiała o niej opowiadać tak, że zarażała entuzjazmem słuchaczy.

- Lubisz owoce morza? - spytał znienacka.

- O tak, odpowiedziała z rozmarzeniem.

Jacek, zjechał z autostrady

- Gdzie jedziemy - spytała zaniepokojona?

- Na jedne z lepszych owoców morza jakie można zjeść we Francji - odparł.

- Nie jestem specjalnie głodna - skłamała - bojąc się cen w lokalu pod który podjechali.

- Jesteś, powiedział z uśmiechem, poza tym - ja stawiam, dodał - jakby znów czytał w jej myślach - Tak dawno nie miałem okazji zjeść kolacji w miłym towarzystwie, że będzie to dla mnie ogromną przyjemnością.

Poczuła się nieswojo, ...

... Jacek zdążył zaparkować i wysiąść, podszedł i otworzył jej drzwi - siedziała nadal patrząc na niego niepewnie

- No dobra, powiedziała w końcu spokojnie, ale podczas kolacji to ty opowiesz mi trochę o sobie.

- Jasne, odparł z uśmiechem - a ten uśmiech zadziałał.

Zaczęła ubierać buty, które zsunęła z nóg w czasie jazdy

- Zostaw - rzucił - tu jest trawa więc - spokojnie możesz iść boso.

Przyjęła jego propozycję z ochotą, jej stopy po całym dniu były zmęczone i opuchnięte, a spacer boso po trawie brzmiał cudownie.

Powoli zaczęła sobie zdawać sprawę, że Jacek ją oczarował. Był przystojny, inteligentny, wysportowany, jeździł pięknym sportowym samochodem i był kwintesencją - "rycerza na białym koniu" o jakim marzyły dzisiejsze "księżniczki". Na szczęście była inteligentną dziewczyną i nie wierzyła w rycerzy, a już na pewno nie zamierzała zabrnąć w jakąś nieprzyjemną sytuację z nieznajomym facetem pośrodku Francji. Natomiast zjedzenie kolacji w jego towarzystwie wydało jej się dobrym pomysłem.

Zamówili dwie porcje muli w winie i bagietki z masłem czosnkowym. On pił wodę, ona wino domu. Niespiesznie opowiadał o swoich firmach i biznesach, nie chełpiąc się specjalnie, ale wyraźnie podkreślając co uważa za sukces, a co za porażkę, tych drugich było zdecydowanie mniej. Nim się zorientowali, była blisko 23.

- Przepraszam - powiedział ze skruszoną miną - jutro będziesz nie wyspana, i to przeze mnie, i będzie Ci się źle prowadziło. Powiedz mi gdzie Cię odwieźć?

- ...