Przypadek Michała cz.XXXIV - Opowiadania Erotyczne

Przypadek Michała cz.XXXIV

... wydobywając z siebie żadnych dźwięków.

- Michał, chyba niezbyt dobrze wspomina pobyt u mnie - stwierdziła Jagna Janioł przekornie, mrużąc przy tym roziskrzone oczy. - Nie wygląda na zadowolonego.

- Najwyraźniej - dopowiedziała Hanka, z trudem udając powagę.

- Co ty mówisz? On wrócił z Bukowiny radosny jak rzadko kiedy - oznajmiła mama.

Podszedłem wreszcie bliżej, z zamiarem przywitania się z gośćmi.

- Proszę mi tu nie insynuować jakiegoś niezadowolenia i chęci zgłaszania reklamacji co do pobytu. - Próbowałem zatrzeć pierwsze wrażenie humorem. - Zupełnie jestem zaskoczony, to jest winne moje zachowania.

- No, ja myślę - odparła starsza z góralek, ściskając mnie i całując w policzek. Zaraz po tym przywitała się ze mną Hanka. Nieco mniej wylewnie, ale co się odwlecze, to nie uciecze. Skoro już ty były, wiedziałem, że przyjdzie czas na właściwe serdeczności.

- Co tu robicie? - spytałem, siadając naprzeciwko nich.

- Siostra cioteczna Hanki kupiła w Warszawie, na Żoliborzu dom. - Jagna zaczęła wyjaśniać, jak się sprawy mają, - Ona od paru dobrych lat mieszka w Stanach, ale zamierza w tym roku wracać do Polski. Poznała tam jakiegoś Warszawiaka, chce z nim być, więc postanowili uwić sobie w kraju gniazdko.

- Wolą Warszawę, niż u was w górach? - zdziwiłem się.

- On ma wrócić, przejąć firmę ojca, któremu zdrowie już nie pozwala ogarniać biznesu - dopowiedziała Hanka.

- No właśnie - przytknęła Jagna, wracając do kontynuowania opowieści. - Ten dom będą ...

... oni sobie urządzać po swojemu jak wrócą. On jest ładny, modernistyczny, tylko trochę zaniedbany, więc trzeba się nim nieco zająć, a poza tym chcą zmienić jego wygląd zewnętrzny. Ekipa ma przyjechać w ten poniedziałek, a ja już mam za sobą parę remontów, więc obiecałam matce tej dziewczyny z Ameryki, że przyjadę i będę przy rozpoczęciu prac. Ja ją znam i bardzo lubię, mieszka piętnaście minut drogi ode mnie. Jest schorowana, sama nie bardzo ma siłę na dalekie, dłuższe wyjazdy. Będę tu z tydzień, może dziesięć dni, a potem to już Hania sama będzie doglądać postępów prac.

- To ty zostajesz dłużej? - spytałem mistrzynię nart, aby się upewnić.

- Wstępnie półtora miesiąca, ale wiadomo jak to jest z takimi remontami - przytaknęła Hanka. - Coś się przeciągnie, coś pójdzie nie tak... zobaczymy jak to wyjdzie ostatecznie.

- Bardzo się cieszę - oznajmiłem, czując ciepło rozlewające się po ciele. - Będziemy się mogli odwdzięczyć, za waszą życzliwość i gościnę.

- Jak najbardziej - poparła mnie mama. - Nie ma mowy, żebyście sobie szukały jakiś kwater. Malwiny praktycznie nie ma w domu i wątpię, żeby się pojawiła przez ten tydzień czy dwa. W takim wypadku Hania będzie mogła zająć jej pokój, a ty Jagna dostaniesz gościnny. Nawet jak nasza córka pojawi się w domu po twoim wyjeździe, to będzie mogła wrócić do swojego dawnego królestwa, bo Hanię przeniesiemy do gościnnego.

- Ale... - próbowała zaoponować Janiołowa.

- Nie przyjmuję odmowy, usprawiedliwień i wyrzutów sumienia - ...