Morderca z Przedmieścia - Opowiadania Erotyczne

Morderca z Przedmieścia

... zawieszone na jednej ze ścian. Na żadnej nie było Arka. Była tylko Paulinka i ja. Zdjęcia Arka zdjęłam na życzenie Pauli. Usłyszałam dźwięk otwierających się drzwi. Do domu wróciła moja córka. Odetchnęłam z ulgą. Już miałam przywalić tej debilce, za to, że sprawdza czy mamy kurz na półce z porcelaną.

- Paulinko! – zawołałam. – Chodź no tu.

- Ja nic nie zrobiłam. – powiedziała zapobiegawczo, na wypadek, gdyby miała dostać ode mnie solidny ochrzan.

- Jeszcze nie. – powiedziałam cicho.

Paulina weszła do salonu tanecznym krokiem. Ze sobą ciągnęła Belfa na smyczy. Gdy zobaczyła Arka ze swoją towarzyszką, uśmiech zniknął z jej ślicznej buźki.

- Masz gości. – powiedziałam cicho.

- Paulinko, chciałem ci przedstawić Dominikę. – Arek podszedł do niej, szerokim łukiem omijając Belfa. – Twoją drugą mamę.

Paulina chciała coś powiedzieć, ale Dominka jej przerwała.

- Miło mi cię poznać. – powiedziała z uśmiechem.

- Szkoda, że mi nie. – burknęła Paula złowrogo. Zaczyna się!

- Rozumiem, że masz do mnie żal, ale ja kocham twojego tatę. – powiedziała uśmiechając się słodko.

- Paulina, bądź dla niej miła. – Arek skarcił ją wzrokiem.

- A to niby z jakiej racji?! – Paulina odsunęła się od swojego ojca.

- Przyszliśmy ci powiedzieć, że będziesz miała rodzeństwo. – Dominika uśmiechnęła się z zadowoleniem. Mnie to jakoś nie ruszało.

- Ja?! – Paula uniosła wysoko brwi. – Coś się pani pomyliło. Nie słyszałam, żeby moja mama była w ciąży. – powiedziała, kładąc ...

... akcent na słowo "ciąża".

- Ja jestem w ciąży. – Blondyna pogładziła się po brzuchu. – Będziesz miała braciszka.

- Achaa... gówno mnie obchodzi twój bachor! – warknęła do niej. – Twoja brocha. Jak dla mnie jesteś obcą kobietą i chuj mnie obchodzi, że będziesz miała tego głupiego bachora.

Zanotowałam w pamięci, by zjechać ją pożądanie za to słownictwo.

- Paulina! Szacunku trochę! – Arek próbował zapanować nad sytuacją. Od początku wiedziałam, że mu się to nie uda.

- Szacunek?! – wrzasnęła. – Do tej głupiej siksy?! Nigdy w życiu!

- Paulino, rozumiem twoje rozgoryczenie, ale...

- Gówno rozumiesz! – przerwała Dominice Paulina. – To z tobą sobie siedział, gdy ja odbierałam świadectwo z czerwonym paskiem, na koniec podstawówki, a potem kolejnych klas gimnazjum. To ciebie przytulał, zamiast mnie, po wygranej w ogólnopolskim turnieju grapplingu. – Arek wydawał się zaskoczony. On nawet nie wiedział, że ma córkę mistrzynie. – Tak tatusiu! WYGRAŁAM! A ty, blond włosa ździro, zjeżdżaj stąd, póki nie zasadziłam ci kopa w tłustą dupę!

- Paulina ja... - zaczął Arek.

- Ty też zjeżdżaj! – wrzasnęła tak głośno, że Belf podkulił ogon.

- Trafimy do drzwi. – powiedział Arek przechodząc koło mnie.

Paulina stała na środku salonu ze spuszczoną głową. Podeszłam do niej i przytuliłam ją mocno do swojej piersi. Zaniosła się szlochem. Wtuliła się w moje ciało, zalewając moją koszulkę łzami.

- Mamo – załkała. – Dlaczego on ją tu przyprowadził?

Belf szturchnął nosem jej ...