Elektrostatyka - Opowiadania Erotyczne

Elektrostatyka

... wyrównując oddech.

- Co się stało? – zapytała z troską.

- Nic. – odrzekł, nadal unikając jej wzroku.

- Paweł, spójrz mi w oczy. – poprosiła.

- Boję się tego, co w nich zobaczę. – wyznał.

- A czego konkretnie?

- Żalu. Rozczarowania. Litości. Przecież dobrze wiem, że zawiodłem twoje oczekiwania. Jesteś przyzwyczajona do innych standardów.

- Paweł! – krzyknęła, zmuszając go by skierował wzrok na nią. – Nie wypowiadaj się na tematy, o których nie masz pojęcia! - Przepraszam. – dodała po chwili. – Owszem, jestem przyzwyczajona do innych „standardów”, skoro tak to ująłeś. Do gorszych. – spojrzał na nią z niedowierzaniem.

Dotknęła dłonią jego policzka.

- Widzisz, ciebie pierwszego obchodziło, co ja czuję. Traktowałeś mnie i patrzyłeś na mnie jakbym była jakąś gwiazdą. Wcześniej czułam się bardziej jak seksualna zabawka, którą się wykorzystuje i odstawia na półkę po użyciu. Przy tobie zrozumiałam, że tak nie musi być. Czerpałam wtedy z tego jako taką przyjemność, ale czułam, że czegoś brakuje. Do wczoraj nie wiedziałam, czego. Byłam traktowana raczej szorstko oraz wykonywałam polecenia, a przy tobie zaznałam tyle delikatności i czułości. I przede wszystkim, wczoraj, gdy weszłam do ciebie naga do wanny, okazałeś mi ogromny szacunek na jaki prawie nikt by się nie zdobył. Naprawdę myślisz, że mój dotychczasowy „standard” był lepszy? – zapytała ironicznie.

- Aniu, ja... – urwał.

- Nic nie mów. – przerwała mu. – Mam nadzieję, że chociaż trochę ci ...

... pomogłam i zwiększyłam twoją pewność siebie. Bądź taki dla swojej wybranki, a będzie równie oczarowana jak ja. Tu nie chodzi o wygląd, czy o poziom umiejętności łóżkowych. Bądź po prostu sobą, taki jaki jesteś zawsze, a nie zawiedziesz żadnej dziewczyny. – zakończyła swoją wypowiedź, obdarowując Pawła pięknym uśmiechem. – Teraz chyba pójdę się umyć. – postanowiła, przeciągając się.

- Kocham cię. – wyrzucił z siebie, nie mogąc już dłużej wytrzymać.

Ania gwałtownie odwróciła głowę.

- Słucham?

- Kocham cię. – powtórzył, biorąc głęboki oddech.

- Nie musisz mi tego mówić, żebym lepiej się poczuła. – zaśmiała się, najwyraźniej myśląc, że chłopak chciał jedynie poprawić jej nastrój.

- Nie zrobiłbym tego. Znam znaczenie tych słow. – rzekł pewnie. – Jestem na tyle dojrzały emocjonalnie, żeby wiedzieć, czy to, co czuję, to miłość. Teraz jest inaczej niż wcześniej. Kocham cię, choć w inny sposób niż tamtą dziewczynę i nie potrzebuję aż tyle czasu, by to do mnie dotarło. - powiedział, patrząc Ani w oczy.

- Daj spokój. – żachnęła się. – Mówisz tak tylko dlatego, że jestem pierwszą dziewczyną, z którą uprawiałeś seks.

- Kocham cię od znacznie dłuższego czasu. Najprawdopodobniej od tamtej chwili, gdy weszłaś do mojego mieszkania. – zapewnił ją.

- Przestań. – powiedziała cicho, nie patrząc na Pawła. – Nie wiesz, o czym mówisz. Nie znasz mnie.

- Tak, nie wiem wiele, praktycznie nic o twojej przeszłości, ale nie ma to dla mnie znaczenia. Dowiem się, kiedy uznasz to za ...