Ciało pedagogiczne (II): Pały za złe… - Opowiadania Erotyczne

Ciało pedagogiczne (II): Pały za złe…

... odwrócić i wsiadł do samochodu. Czy to kuratorzy zdobyli się na gest z tym hotelem? Czy..., a zresztą miała to w nosie! Teraz chciała się tylko wykąpać i zapaść w łóżko.

Dla niej ta noc też się wreszcie kończyła.

***

Obudziło ją natarczywe stukanie do drzwi. Przez chwilę, rozglądała się z zaciekawieniem, gdzie jest, a przypomniawszy sobie wydarzenia ostatniej nocy, doszła do wniosku, że wszystko jest tak jak być powinno. Narzuciła szlafrok na nagie ciało, ponieważ po kąpieli w nocy nie miała siły ani ochoty na szukanie piżamy i ubieranie się, a potem otworzyła drzwi.

Oczy nauczycielki zaokrągliły się z zaskoczenia. W progu jej pokoju stał Konrad.

- Co... co ty tu robisz!? - spytała niepewnie Beata.

- Cześć. Mogę wejść? - Konrad patrzył na nią z rozbawieniem.

Beata zerknęła przezornie na zupełnie pusty korytarz i skinęła głową do młodego Karskiego, żeby wszedł.

- Zapytam jeszcze raz, co ty tu robisz? - tym razem jej głos był spokojniejszy.

Uczeń rozsiadł się wygodnie i bezczelnie zerkając na odsłoniętą częściowo przez niesforny szlafrok pierś Beaty, odpowiedział:

- Postanowiłem wpaść i sprawdzić jak się masz - iskierki rozbawienia błyszczały w jego oczach niczym fajerwerki. - Wydaje mi się, że miałaś wczoraj pracowitą i wyczerpującą noc.

Nauczycielka poprawiła szlafrok i siadając na drugim fotelu powiedziała nerwowo:

- Może i miałam, ale tobie nic do tego - żachnęła się. - A poza tym, co ty możesz o tym...

Konrad przerwał jej kładąc ...

... wskazujący palec na ustach.

- Ciii...! Popatrz!

Chłopak podniósł się z fotela i szybko odszukał wzrokiem sprzęt stojący koło telewizora. Wyjął z kieszeni płytę i włożył do jednego ze sprzętów. Jeszcze parę kliknięć pilotem i na ekranie telewizora pojawił się obraz.

Beata uniosła się w fotelu, rozpoznając klub w którym była tej nocy. Jej dłonie zacisnęły się na poręczach fotela, aż pobielały jej kłykcie. Rozpoznała siebie zaczynającą nieprzyzwoity taniec na rurze.

- To świetny materiał - rzucił niby mimochodem Konrad.

- Ty podły... mały sukinsyny! Ty... - słowa grzęzły w gardle nauczycielki.

Młody Karski uniósł znacząco dłoń.

- Poczekaj, przewinę! Dalej jest jeszcze lepiej! - jego głos drżał z wesołości.

Beata nie wytrzymała. Rzuciła się w jego stronę i zaczęła okładać go pięściami po torsie.

- Co to wszystko ma znaczyć do jasnej cholery! - syczała niczym wściekła żmija.

Konrad zasłonił tylko twarz rękami i poczekał aż się trochę uspokoiła. Złapał ja w końcu za nadgarstki i stwierdził:

- Zostałaś wkręcona i tyle. Musiałeś dać cie porządną nauczkę.

- Jak to!? - Beata opadłą na fotel, dysząc ciężko.

Konrad również usiadł z powrotem.

- Nie wysłałem zdjęć do kuratorium, a sympatyczni trzej panowie nie byli kuratorami - wyjaśnił. - Ten z którym się spotkałaś najpierw przywłaszczył sobie tylko na chwilę nazwisko i imię, a ty stojąc pod drzwiami gabinetu Zawiszy, miałaś nabrać pewności, co do istnienia takiej osoby.

- Przewrotny z ciebie ...