Kamila nauczycielka (IV). Coraz bliżej - Opowiadania Erotyczne

Kamila nauczycielka (IV). Coraz bliżej

... filmów.

- To może pan ją namówi – Bartek z uśmiechem próbował dalej

- Nie rozpędzaj się tak kolego – posłała mu ostrzegawcze i jednocześnie pobłażliwe spojrzenie Kamila.

- A na przykład nasze niektóre koleżanki z klasy chwalą się takimi nagraniami – drążył temat chłopak.

- Kaśka? – roześmiał się kpiąco Błażej.

- No choćby Kaśka.

- Która to? – zainteresował się lekko Daniel.

- Taka mała, ruda z dużymi cyc... piersiami – wyjaśnił Przemek. – W sumie nic specjalnego.

- Niby nic, ale potrzymałbyś – roześmiał się ordynarnie Bartek.

- Mnie takie coś nie kręci, wolę mniejsze, ale u fajniejszej laski – rzucił wzrokiem w kierunku monitora, na którym agentka dalej paradowała w niekompletnym stroju. Rozmowa o takich rzeczach, w obecności szkolnej piękności z grona pedagogicznego mocno ich nakręcała.

- A ta taka, ładna blondynka, dość wysoka, długonoga o smutnym, lekko melancholijnym spojrzeniu, nic nie nakręciła? – zapytał Daniel, wzbudzając swoją formą wypowiedzi lekki chichot chłopaków.

- Dominika? – Ni to zapytał, ni stwierdził Błażej. – Chyba nie, ona jest długodystansowa.

- Na pewno nie – uściślił dobitnie Bartek. - Nie da do siebie nikomu podejść bliżej niż na kilka metrów, spławia wszystkich od razu.

- Widocznie ci co podchodzą, robią to wyjątkowo kiepsko.

- Tak... To spróbuj sam – z uwagi na względną znajomość na niwie piłkarskiej, Przemek jako jedyny zwracał się do Daniela per "ty".

- Nie mogę, kto by się wtedy zajął żoną? – ...

... westchnął, wywołując kolejne uśmiechy.

- My. Tak jak wczoraj – odważnie kombinował dziarsko uśmiechnięty Bartek.

- Albo Konopacki – zakpił Błażej, wywołując huraganowy śmiech. Wszyscy już wcześniej zwrócili uwagę na spojrzenia męża wychowawczyni sąsiedniej klasy. Daniel śmiał się z tego, tak jak uczniowie, nawet rozbrojona Kamila pokręciła głową.

- Niemożliwi jesteście – wygodniej usadowiła się na łóżku, zdając sobie sprawę, że jakiekolwiek apele o zmianę tematu skazane są na porażkę. Uczniów mogła uciszyć, ale męża nie była w stanie. – Tylko o jednym możecie gadać w kółko – dodała wjeżdżając towarzystwu na ambicję.

- Nieprawda, znamy się także na innych rzeczach – zaperzył się Przemek.

- Ciekawe na jakich, mam was przepytać ze znajomości lektur? – Odparła zaczepnie nauczycielka.

- Ja większość przeczytałem – wyrwał się Krzysztof.

- Każdy z nas ma jakiegoś konika – kontynuował Bartek – Krzychu lubi lekcje polskiego, Błażej zna się na geografii, Łukasz na wszystkim...

- A na historii najbardziej – wpadł mu w słowo chłopak.

- Przemek... Hm, no Przemek...

- Umiem grać w nogę i w kosza też. Tyle wystarczy.

- To chyba nie podpada pod posiadanie wiedzy szkolnej – skwitowała wychowawczyni.

- Może i nie, ale ciało trzeba mieć sprężyste jak i umysł – wyprostował swe nogi, manifestując swoją koordynację ruchową i delikatnie napinając mięśnie tu i tam.

- No a ty? – zwróciła się do Bartka?

- Ja to jarzę wszystko po trochu – odważnie kontynuował ...