Kamila nauczycielka (IV). Coraz bliżej - Opowiadania Erotyczne

Kamila nauczycielka (IV). Coraz bliżej

... tam ściągnie z ciała pani profesor.

- I każdy ma taką sama ilość pytań? Was jest pięciu, czyli zadacie mi pięć razy więcej pytań, niż ja wam. Sprytnie pomyślane – pokiwała głową z uśmiechem.

- No nie wiem, wszystko da się jakoś rozwiązać... - urwał na chwilę Bartek, myśląc intensywnie.

- Na wszystko jest sposób – wrzucił jakby od niechcenia Daniel. – Na przykład jedna seria pytań, każdy z was ma po jednym a Kamila pięć. I jakoś to się wyrównuje – wzruszył na pozór obojętnie ramionami.

- No choćby tak – podchwycił Przemek.

- To w dalszym ciągu jest pięć ataków wymierzonych we mnie. A ja odpowiadam tylko po jednym na każdego z was. Tak nie będzie. Poza tym, o czym my w ogóle mówimy? – stanowczo zaprotestowała nauczycielka, dobrze jednak bawiąc się intensywnymi próbami swoich uczniów.

- No, hm... Wczoraj stanęła jednak pani do takiego turnieju – gorączkował się Bartek, szukając wzrokiem wsparcia u kolegów. Przyszło ono jednak z najmniej oczekiwanej przez niego strony.

- To faktycznie mało sprawiedliwe – odezwał się Daniel. – Dlatego Kamila nie może zdejmować wszystkiego, powiedzmy, ze brak odpowiedzi z jej strony, może oznaczać rozpięcie guzika w koszuli. W porządku?

- Trochę mało... – dość bezczelnie próbował pertraktować Bartek, ale Daniel wszedł mu w słowo.

- To niech będzie tak, że w nagrodę, zwycięzca sam dokona aktu rozpięcia – rozstrzygnął z szerokim uśmiechem na twarzy.

- Ooo, chyba pan przeszarżował – znów zaoponowała Kamila, ale na myśl ...

... o takich niewinnych igraszkach sprawiła, że zrobiło się jej dość przyjemnie. Gorzej, gdyby koszula została rozpięta do ostatniego guzika. – A zresztą... Niech będzie, ale po kolejnej zwycięskiej potyczce zapinam guzik z powrotem – urwała, jakby uświadomiwszy sobie na jaki temat pertraktuje ze swoimi uczniami.

- Gra gitara – szybko zakończył temat Daniel, uznając, że warunki są odpowiednie – Chyba wszystko ustalone. No nie?

- A pan też gra? – zapytał Łukasz

- Nie. Ja pobawię się w sędziego. Ktoś musi rozstrzygać spory i sprawdzać w googlach różne zawiłe kwestie.

- Do jakiego wyniku zagramy? – zapytał lekko drżącym głosem Krzysztof, nie wierząc, czy to sen, czy jawa.

- No cóż, chyba nie będziemy z nikogo zdejmować majtek – rozejrzał się z lekko kpiącym uśmiechem Daniel. – Ustalmy, że ci, którzy zostaną w samej bieliźnie, grzecznie ubierają się i wychodzą. Pasuje?

- Pasuje – pokiwali zgodnie głowami chłopacy.

- No to jedziemy – zadecydował Daniel, włączając komputer.

- Możemy zadawać każde możliwe pytanie? – upewnił się Błażej.

- Każde, dotyczące zakresu szkolnego materiału – wyrecytował Daniel. – Ewentualnie, jeśli wychodzi poza zakres, to mam prawo podpowiedzieć żonie, pasuje? – zapytał powtórnie.

- Jasne – odpowiedzieli.

Na zewnątrz zrobiłoby się nieco jaśniej, gdyby, nie to, że zbliżał się wieczór. Ciemne chmury odeszły w dal, powietrze zrobiło się parne, temperatura podniosła się o kilka stopni. W sumie to nikt nie wiedział, czy to przez ...