Niewiara. Trwoży się serce moje - Opowiadania Erotyczne

Niewiara. Trwoży się serce moje

... wysokiego miejsca na zawodach we Włoszech.

– Dzięki.

– Kiedy kolejne zawody kitesurfingowe?

– Za miesiąc w Polsce. Mam nadzieję, że przyjedziecie?

– Pewnie, że wpadniemy. – Ucieszyłem się, że zobaczę ją na desce z żaglem jak pędzi wśród morskich fal.

– Powinnam ćwiczyć, a słońce rozleniwia. – Spojrzała w górę na żar lejący się z nieba. – Muszę przebiec dzisiaj piętnaście kilometrów.

– No to biegniemy razem. – Zapaliłem się do pomocy. – Będę cię motywował.

– A od kiedy ty biegasz? – Marta uderzyła w sarkastyczny ton. – Żebyś udaru nie dostał.

– Zamiast podziękować za pomoc siostrze, to takie kpiny w moją stronę.

– Trener personalny się znalazł. Tylko ją spowolnisz w tym biegu i przez ciebie nie zdobędzie złotego medalu na zawodach.

– Zły dzień w pracy? Koleżanka obgadała, czy szefowa krzywo spojrzała?

Wytknęła język w moim kierunku.

– Kupiłeś lody po drodze? – zapytała, a ja usłyszałem „idź sobie, nie zachwycaj się tak Anią przy swojej dziewczynie”.

– Zaraz przyniosę.

Poszedłem się przebrać. Założyłem szorty i nową koszulkę. W kuchni przygotowałem lody z malinami i borówkami. Kilka minut później znów podziwiałem dwie pięknie opalone dziewczyny. Przysiadłem obok Marty, ale przesunąłem leżak w bok, aby cieszyć się widokiem jej młodszej siostry. Wdzięczny byłem Marcie, że nie przeszkadzało jej, gdy Ania opalała się przy mnie topless.

Marta przekręciła się na leżaku, podniosła nogi do góry i położyła stopy na moich udach. Pomachała ...

... delikatnie palcami stóp dając mi sygnał, żebym zajął się masażem.

– Jak tam wasz trójkącik? – zapytała Ania.

Wyczułem prześmiewczy ton głosu. Pewnie Marta zdążyła wtajemniczyć ją w nasze problemy i Ania wiedziała, że Patrycja spotyka się teraz z Dawidem.

– Nie ma trójkąta. Jest czworokąt – odpowiedziałem zgryźliwie.

– Chyba nie pozwalasz Marcie na seks z innym? – Oburzyła się.

Nie! – krzyknęła Marta, wywołana do odpowiedzi. – Patrycja układa sobie życie z nowym chłopakiem, więc nasz potrójny związek przestał istnieć. Czasami wpada do nas pogadać, ale nie kończymy dnia na wspólnych igraszkach.

– I jak odnajdujesz się w zwyczajnym, nudnym, monogamicznym świecie?

– Uspokoiłam głowę. Już nie zastanawiam się, czy Paweł mnie jeszcze kocha, gdy śmieje się głośniej z jej dowcipów niż moich, albo gdy całuje ją dłużej niż mnie.

– I nie brakuje ci już tych emocji, gdy czułaś się pożądana przez dwie osoby?

Marta zwiesiła smutno głowę. Poprawiła okulary przeciwsłoneczne, abyśmy nie dostrzegli co kryje w spojrzeniu.

– Czas iść dalej. Postawić na coś, co ma przyszłość – mówiła bez przekonania, spoglądając w moją stronę.

– A jak tobie układa się z Mateuszem? – Zapytałem Anię, chcąc przerwać trudny dla Marty temat.

– Chyba nie jestem stworzona do związków na odległość.

– Masz za duży temperament. – Zawyrokowałem. – Ciężko upuścić tyle energii przez telefon.

Zamyśliła się.

– Coś jest w tej teorii. Jak się spotykamy, to też potrzebujemy czasu, aby się ...