Klin - Opowiadania Erotyczne

Klin

... umawialiśmy.

— Dobrze. Możemy rozbić na raty: dwie po jednym buziaczku.

Agnieszka cmoknęła go w policzek.

Justyna po takim samym eksperymencie wyszła z łazienki purpurowa.

— Jak było? — zapytał Piotrek.

— Mówiłeś prawdę. To Belzebub! — udała oburzoną. Chwilę potem, jak atmosfera stężała, zaśmiała się do rozpuku. — No dobra! Fajny był ten eksperyment! Teraz twoja kolej, Aga.

Nie powiedziała Piotrkowi, że uiściła żądany rachunek, ani że Darek pomacał ją po piersi. Tylko raz i tylko chwilę. Obiecał, że jak Agnieszka da mu buzi z języczkiem, to przy następnym pokazie będzie trzymał ręce przy sobie.

Tak też się się stało. Justyna za każdy kolejny instruktaż dziękowała symbolicznym całusem w policzek. Agnieszka zamiast eksperymentować chemicznie, opierała się o tors instruktora i przyjmowała masaż piersi.

— Daj buzi, Aga — szeptał przy tym Darek

Zgadzała się raz po piątym, raz po dziesiątym powtórzeniu. A raz Darek w ogóle nie musiał prosić. Bo już na wstępie pocałowała go z języczkiem.

Tylko raz musiała się bronić — to był ostatni zaplanowany pokaz — kiedy dłoń Darka bez pozwolenia wtargnęła pod t-shirt.

— Darek, nie! Proszę — protestowała szeptem, próbując wyrwać się z rąk ukochanego lubieżnika.

Darek nie posłuchał. Całował dziewczynę po szyi i macał piersi:

— Ćśś, Aga... Masz takie twarde suteczki... Nie mogę się powstrzymać.

— Darek, nie! Musimy iść, bo się domyślą.

— To niech się też całują. Uwielbiam twoje piersi. Całą cię ...

... uwielbiam.

Też się całowali. W pokoju, za zamkniętymi drzwiami.

— Dziękuję, że mnie tu wziąłeś — powtórzyła Justyna, podając usta do kolejnych pocałunków.

Piotrek starał się czule całować po równo obie wargi.

— Dziękuję, że przyszłaś.

— Oni na pewno też się teraz całują — powiedziała szeptem. Wyswobodziła się z objęć i zapytała z poważną miną: — Chcesz coś zobaczyć?

— Chcę.

— Okey. — Uniosła t-shirt pod brodę. — I jak?

— Nie wiem, co powiedzieć, Justysiu. Nigdy jeszcze nie widziałem dziewczyny... Jesteś po prostu piękna... idealna... wspaniała... — Jąkał się, szamotał z myślami.

— Jak to? Myślałam, że miałeś już kogoś przede mną. Mówiłeś...

— Mówiłem, ale to było dawno. Nie byłem z nią tak blisko. Nie widziałem jej nago — zmyślił i skłamał.

— Aha — ucieszyła się Justyna. — Schowam je już, zanim oni wejdą. A podobają ci się moje piersi w ogóle?

— Kocham cię.

Smutno wypadło to wyznanie miłości. Zamiast się cieszyć, fałszywy uczeń liceum poczuł lęk i wyrzut sumienia. Bał się, że jak tylko prawda wyjdzie na jaw, alchemia się skończy, miłość, zaufanie, nadzieja na bycie razem prysną jak bańka mydlana. W sercu oszukanej dziewczyny zostanie żal, toksyczne poczucie zawodu, nienawiść do oszusta. A oszust wróci przegrany do swego dawnego życia, do celibatu, do seminarium, do samotności.

— Ja też — odpowiedziała Justyna. I muszę ci jeszcze coś powiedzieć...

Powiedziała o imprezie z okazji urodzin Agnieszki, która miała się odbyć za parę dni w ...