Samotna Królewna (I) - Opowiadania Erotyczne

Samotna Królewna (I)

... matką, gdyby nie Sergiusz, zostałybyśmy na bruku, a tak mogłyśmy zajmować dużą kawalerkę, która należała do jego cioci. Tą ciocią moja matka kiedyś się opiekowała, całe wakacje, gdy Sergiej – tak lubiłam do niego mówić – wyjechał do Niemiec, by zarobić.

Zżyłyśmy się z tą starszą panią, lubiła mnie, nauczyła grać w karty i zaraziła zamiłowaniem do wenezuelskich telenowel, harlekinów i poezji. Gdy Sergiusz wrócił z Niemiec, to ja oglądałam z jego ciotką

. W tym samym czasie pralka się zepsuła i zbierał wraz z moją matką wodę na kolanach... to właśnie wtedy zaiskrzyło, i iskrzyć nie przestało. Po krótkim czasie od tego momentu, ciocia zmarła, we śnie, taką piękną śmiercią, nie z powodu choroby, a zwykłej starości, a nam dostała się kawalerka na czas nieokreślony w umowie. Antczak nawet nie chciał byśmy płaciły mu czynsz. Tak jak mówiłam – był po prostu dobrym człowiekiem i to takim, który zawsze pragnął mieć córkę, i miałby ją, gdyby jego żona nie usunęła ciąży. Kobieta wybrała karierę, on nie umiał jej tego wybaczyć i odszedł do koleżanki z pracy, zostawiając z tą pojebaną babą – swoją żoną – niemal dorosłego już wtedy syna.

Dzwonek do drzwi zwiastował jego przybycie. Jak zwykle ubrany był na sportowo – nie ma się temu co dziwić, w końcu był nauczycielem wychowania fizycznego. W dłoni dzierżył reklamówkę z dwoma styropianowymi opakowaniami. Przywitałam się z nim cmoknięciem w policzek – od pewnego czasu to już było rytuałem. Usiedliśmy w pokoju, na wygodnych, choć ...

... starych i niskich fotelach, i zajadaliśmy wprost z pudełek plastikowymi widelcami. W starym telewizorze, którego ekran był napęczniały, tak mocno, jakby działał na drożdże, leciał horror

z moim ulubionym aktorem, tym samym, który grał rolę

– Lekcje odrobiłaś? – padło niespodziewanie pytanie.

Przez chwilę złapałam takie zdziwko, że aż skamieniałam.

– Tak – odburknęłam.

– Pokaż – polecił, ale z uśmiechem na twarzy.

Spojrzałam na niego i otworzyłam szeroko oczy, a nawet, i buzię rozdziawiłam.

– Żartujesz? – zapytałam.

– Czyli nie odrobiłaś – wywnioskował z takim dziwnym smutkiem w błękitnych oczach.

– Nieprawda. Po prostu, pokazywałam gdy byłam mała, a teraz się wstydzę! – skwitowałam zadowolona ze swojej, po części rymującej się, wymówki.

– Szkoda. Jesteś inteligentna, mogłabyś wiele osiągnąć, gdybyś tylko chciała.

– Póki co to mi się marzy sesja w

– palnęłam, w sumie tylko po to, by go zniesmaczyć. Sądziłam, że poczuje się urażony, obrazi się i wyjdzie, ale nic z tego.

– Całkiem fajny pomysł.

– chciałam zaprotestować, ale on mnie ubiegł, odzywając się ponownie:

– Wszystko zależy od tego, z jakiego powodu się na tej rozkładówce

znajdziesz. Możesz być wybitną panią doktor, co wynalazła lekarstwo na raka, a przy okazji zapragnęła światu pokazać swoje, nieskazitelne ciało, a możesz też być typem głupiej

, znaczy się

i pokazywać cycki z plastiku, i skórę wygładzoną komputerowo, a w rzeczywistości, zapewne, pełną rozstępów po ...