Agnieszka - Opowiadania Erotyczne

Agnieszka

... ślinę i zacząłem opowiadać. Rozmawialiśmy przez dłuższą chwilę. Opowiedziałem jej o mojej rehabilitacji, o pracy na uczelni, o skończonym prawie doktoracie.

Rozmowę przerwał Albert, który wyszedł z kuchni i usiadł koło matki, patrząc na mnie.

- Wiesz, że mamy tak samo na imię? - spytał z niewinnością dziecka.

- Cóż, tak... Tak się zdarza... - odparłem, czując, że moje ciśnienie znów rośnie - Twojej mamie to imię zawsze się podobało...

- Wiem - powiedział chłopiec - Często mi to mówiła.

Ponownie zapadła niezręczna cisza. Lokal coraz bardziej się zapełniał i w zasadzie nie było już wolnych miejsc.

- Wygląda na to, że robi się tłoczno - przerwała milczenie Agnieszka - Czy mógłbyś, jeśli masz jeszcze chwilę, zająć czymś Alberta na kilka minut, a ja pomogę Małgosi obsłużyć klientów?

- O... Oczywiście - odpowiedziałem zaskoczony - Jeżeli tylko Albert chce ze mną zostać...

- Pewnie - zawołał z uśmiechem chłopiec - Możemy wyjść na dwór. Mam nowe ringo, a Mama jeszcze nie miała czasu ze mną zagrać.

- No to chodź - powiedziałem.

Mały blondynek chwycił mnie za rękę. Nagły dreszcz przebiegł mnie, gdy poczułem dotyk tej małej dziecięcej rączki. To było prawie ponad siły. Wyszliśmy na zewnątrz.

Graliśmy z ringo przez dłuższą chwilę. Albert, jak na swój wiek, był żywym, szybkim i silnym chłopakiem. Po jednym z jego kolejnych rzutów nie utrzymałem się na nogach i usiłując schwytać kółko wylądowałem na boku w piachu. Usłyszałem perlisty śmiech. Agnieszka, ...

... właśnie nadeszła i obserwowała mój upadek.

Podniosłem się szybko, zawstydzony.

- Masz fantastycznego syna. Bardzo żywotnego - powiedziałem, otrzepując spodnie z kurzu.

- Mam... - usłyszałem w odpowiedzi - Jest miłością mojego życia. Jedną z dwóch... obok męża...

Znów zapadła niewygodna, męcząca cisza. Wszystko właściwie zostało powiedziane... do samego końca... Wziąłem głęboki oddech.

- Nooo... Myślę, że powinienem już jechać. Muszę dotrzeć do K. przed 16...

Agnieszka popatrzyła na mnie smutnym wzrokiem i odwróciła się do syna.

- Albert... Idź do Małgosi i poproś ją, żeby Ci dała lody...

- Przed obiadem? - oczy chłopczyka roześmiały się.

- Tak, ale tylko ten jeden raz.

- Hurra! - wrzasnął i zaczął biec w stronę zajazdu.

- Albert! - zawołała matka - Zapomniałeś się pożegnać!

Chłopiec wrócił i wyciągnął do mnie dłoń.

- Do widzenia. Dziękuję za grę ze mną.

- Nie ma za co, Albercie - powiedziałem ze ściśniętym gardłem i przykucnąłem przed nim.

W tym momencie rzucił mi się na szyję i przytulił. Potem odwrócił się i pobiegł z powrotem do zajazdu.

Wstałem i patrzyłem za nim, jak znika w drzwiach. Łzy płynęły mi po policzkach. Otarłem dłonią twarz.

- Cóż, chyba naprawdę lepiej będzie, jak już pojadę - powiedziałem jeszcze raz i spojrzałem na Agnieszkę.

Jej twarz, podobnie jak moja, zalana była łzami.

- Czy... Czy mogę zostawić Ci swój numer telefonu... adres?... - zapytałem głuchym głosem - Czy mogę...

Wciągnęła głęboko ...