Po sezonie - Opowiadania Erotyczne

Po sezonie

... wyczuwa wrogą atmosferę miasteczka, zaczyna mieć wątpliwości. Po kilkuminutowym spacerze zauważa hotelik w trzypiętrowej kamieniczce. Wchodzi do środka i od razu kieruje się do mężczyzny stojącego w recepcji. Kacper czuje, jakby się cofnął w czasie i trafił do lat sześćdziesiątych.

– Potrzebuję pokoju. – Rozpina płaszcz i sięga po portfel.

– Bardzo mi przykro, ale pokoje wynajmujemy wyłącznie do osiemnastej. – Recepcjonista nie wygląda, jakby było mu przykro.

– Nie rozumiem, to znaczy, że nie ma wolnych pokoi?

– Nie proszę pana, są. Po prostu wynajem pokoi trwa od godziny dziewiątej rano do osiemnastej.

– Pan żartuje, tak? To jakiś żart lokalnych hotelarzy? – Jego dłoń zastyga tuż przy wewnętrznej kieszeni płaszcza.

– Tak zdecydowała rada miasta, hotelarze nie mają tutaj nic do powiedzenia, proszę pana. – Mężczyzna stojący za ladą, odsuwa od gościa książkę meldunkową jakby w obawie, że ten może się wpisać gwałtem i wtedy będzie musiał mu wynająć ten cholerny pokój.

– Czyli chce pan powiedzieć, że dzisiaj nic z tego, ale jeśli przyjdę tutaj jutro rano, to dostanę pokój? – Ta rozmowa zaczyna przybierać coraz bardziej absurdalny charakter.

– Jeśli przyjdzie pan pomiędzy dziewiątą rano a osiemnastą, to tak.

Zapada cisza. Słychać czyjeś kroki na schodach prowadzących na piętro. Kacper waha się pomiędzy wszczęciem awantury a wyjściem z budynku.

– Jest tutaj jakiś inny hotel?

– Mały pensjonat, tyle że zasady dotyczą także jego, proszę pana. Poza ...

... sezonem meldujemy wyłącznie pomiędzy dziewiątą...

– Tak, tak, słyszałem. – Przybysz wpada mu w słowo. – A w sezonie?

– W sezonie, to normalnie, całą dobę. Jak wszędzie. – Recepcjonista uśmiecha się do niego. To wyuczony, służbowy uśmiech. – Chciałem tylko panu zaoszczędzić drogi do pensjonatu.

– Dziękuję, bardzo pan pomocny. Wie pan, o tym?

– Staram się, proszę pana.

Nagle mężczyźnie przychodzi do głowy idiotyczny pomysł, jest tego świadomy, ale tonący brzytwy się chwyta.

– Na waszej stronie internetowej, jest napisane, że meldujecie całą dobę.

– Nasz hotel nie ma strony internetowej, proszę pana. Z pewnością zaszło jakieś nieporozumienie. – Tym razem uśmiech recepcjonisty wydaje się przebiegły i złośliwy.

– Tak, pewnie ma pan rację. Musiałem coś pomieszać... – Poddaje się, ta rozmowa męczy go bardziej, niż wcześniej sądził. Zupełnie jakby naprzeciwko niego stał wampir energetyczny.

– Z pewnością, proszę pana. Życzę dobrej nocy.

Kacper wychodzi. Nic tu po nim. Zresztą, gdyby jeszcze raz usłyszał "proszę pana", zwymiotowałby na podłogę. Natychmiast bierze go w objęcia chłodny wiatr, pełen soli, jodu i tajemnic. Nie mając wyjścia, przechadza się koślawymi chodnikami. Ta mieścina nie przepada za tobą – to wewnętrzny głos, jego jedyny towarzysz tej nocy. – Czujesz to? Czujesz tę niechęć? Nawet kocie łby najchętniej prysnęłyby spod twoich stóp, gdyby tylko mogły. Mężczyzna zaczyna się zastanawiać, czy każdy obcy jest tutaj tak niechętnie widziany. Nie ...