Utracona skromność - Julia (III) - Opowiadania Erotyczne

Utracona skromność - Julia (III)

... rację.

– Żałujesz, tamtego razu?

– Z moim „kochasiem”?

– Wybacz.

– Wiesz, chyba nie.

– Aż tak było dobrze.

– Nigdy, nie byłam z nikim lepszym. – zachichotałam, po czym spojrzałam na kubek wina – Twoje wino powinni podawać na przesłuchaniach.

– Hi hi, mówiłam, że dobrze robi na serce.

– A źle na głowę?

– Nom, zobaczysz rano.

– Dzięki.

– I co z nim?

– Wiesz, zadzwoniłam do niego dzisiaj. Chciałam się spotkać i powtórzyć tamten raz.

– Mhm i co?

– Odmówił mi. Powiedział, że jak się sama chcę ukarać, to zostawi mnie samą z zabawkami. Za to on idzie spać.

– Nie dziwię się. Zabawki mówisz? Zdradź coś więcej.

– Oj, było miło.

– No ja myślę. Skończyło się na wibratorze, czy doszliście do jakiś fikuśnych uprzęży i kajdanek.

– Świnia jesteś.

– Chrum, chrum. Ale ciekawska. Wiesz, jak długo nie mam faceta. Chociaż posłucham o twoich przygodach.

– Trochę tego i tamtego – odpowiedziałam zdawkowo i dopiłam wino.

– No, jak cię przypinał i tłukł pasem, to ja się nie dziwię, że nie mogłaś zapomnieć.

– Hi hi, coś w tym jest.

– Starszy.

– Mhm.

– Dużo?

– A to 50 pytań?

– Oj tam, jestem ciekawa. Patrząc na twoje oczy, mam wrażenie, że ci się bardzo podobało.

– Dość dużo. To był jeden z prowadzących ze studiów – wyrzuciłam i poczułam rumieniec wypływający na policzki.

– O ty. Zaliczyłaś chociaż?

– Nom.

– Jula. Tego się po tobie nie spodziewałam. Każdy robił w życiu coś głupiego i uwierz mi, dobry seks z ...

... facetem, który ma trochę mózgu w głowie, to nie jest jeszcze nic aż tak bardzo strasznego.

– Chyba masz rację, ale musiałam się komuś zwierzyć.

– Wiesz, też robiłam głupoty w życiu. Nawet sobie nie wyobrażasz. – Spojrzałam jej w oczy.

– Tak myślisz.

– Ok, skoro mamy wieczór babskiej szczerości to gadaj co wiesz.

– Jednak przesłuchania ciąg dalszy.

– Ciekawość.

Sięgnęłam do komputera Weroniki i zacząłem wpisywać adres. Alkohol i zdarzenia z całego dnia chyba ograniczyły moje zahamowania. Dopiero po chwili Weronika przerwała moje pisanie.

– Skąd…?

– Zamykaj drzwi, na przyszłość.

– Ładnie tak podglądać koleżanki. Mam nadzieję, że chociaż się podobało.

– Nie znałam cię od tej strony. Ta peruka i róż.

– Przygaduje mi panna zaliczająca zajęcia i prowadzącego za jednym razem.

– Nie denerwuj się.

– Mówiłaś komuś.

– No coś ty. Za kogo mnie masz. To twoja sprawa.

Wtedy wszystko potoczyło się szybciej. Weronika odchyliła mi głowę w swoją stronę. Czułam jej krótki paznokietki wbijające się w mój podbródek. Przysunęła opuszką kciuka po moich wargach i zbliżyła się do mnie. Jej pocałunek smakował wiśniowym winem. Był długi i gorący. Potem spojrzała mi w oczy i pocałowała drugi raz, widząc brak oporu. Tym razem kąsa mnie delikatnie. Przyciągnęła mnie na łóżku i wpiła we mnie język. Przycisnęła mnie do łóżka, czułam na sobie jej ciężkie piersi. Rozsuwa kolanem moje uda i szuka dla siebie wygodniejszej pozycji. Gdy sięga do moich ust, by znowu mnie ...