Brother in law (II) - Opowiadania Erotyczne

Brother in law (II)

... mieć czasu wolnego, żeby z tym wszystkim zdążyć. Popatrzyła ze smutkiem na swoją starą sukienkę i krótko przycięte paznokcie, lekko muśnięte pierwszym lepszym lakierem. Poprawiła włosy, ciaśniej związując je w koński ogon. Poczuła się niczym Kopciuszek. Kopciuszek, który dotarł na bal, ale wśród zebranych wzbudził tylko litość i nie znalazł swego księcia. Mogła posłuchać jednak Alexa i dać się porwać na zakup bardziej odpowiedniej sukienki. Wtedy nie chciała o tym słyszeć, ale teraz... Przynajmniej nie wyglądałaby jak sierota. Spojrzała na przyjaciela. Rozmawiał z ojcem, ale raz po raz rzucał jej ukradkowe spojrzenia. Poczuła jakby go zawiodła. Stary Clifford traktował ją jak powietrze, Cliffordowa jak dziewczynę niższej kategorii, a Will... Westchnęła. Miał rację, twierdząc, że tu nie pasuje.

– Proszę się nie przejmować.

– Słucham?

– Niełatwo rozmawia się z Williamem, zwłaszcza, gdy jest w takim humorze – facet, około pięćdziesiątki, o raczej nieszczerym uśmiechu poklepał ją krzepiąco po ramieniu, nieco zbyt długo, jak na jej gust, przytrzymując na nim swoją dłoń.

– Pani pozwoli, że się przedstawię, Maksymilian Foresite – chwycił jej dłoń i ucałował.

– Abbie... Abigail McKansie – powiedziała z wahaniem. Nie lubiła takich facetów. Takich z lepkimi rękami, śliniących się na widok dziewczyn i macających je przy każdej nadarzającej się okazji. Wiele razy miała do czynienia z takimi ludźmi w pracy.

– Narzeczona Alexandra, jak mniemam.

– Narzeczona jeszcze ...

... nie, dziewczyna – powiedziała krótko i spuściła głowę. Trudno było jej kłamać, wydawało jej się, że kłamstwo ma wypisane na twarzy i każdy od razu zorientuje się, że mówi nieprawdę. Ale w końcu przecież po to tu przyszła. Spojrzała na Maksa i z trudem odwzajemniła jego uśmiech. Dotrzymał jej towarzystwa póki nie wrócił Alex. Pogratulował mu dziewczyny, wyrażając jednocześnie ubolewanie nad własnymi wyborami i pożegnał się.

– Na tego uważaj.

– Wiem, poczułam to. Obleśny typ.

– Mało powiedziane. Lepiej żebyś z nim sama nie zostawała. Pamiętasz sprawę pokojówki?

– Oczywiście. Została zgwałcona. Ale chyba nie chcesz powiedzieć, że... że to jego sprawka?

– Komu uwierzą elity? Biednej dziewczynie znikąd czy szanowanemu przedsiębiorcy, z którym co weekend grają w tenisa?

– Ale to jest ohydne! I on tak normalnie żyje? Chodzi na przyjęcia? Twoi rodzice wiedzą?

– Są sprawy, o których w tych kręgach się nie mówi. Udajemy, że nie widzimy.

Abbie była wzburzona. Dobrze pamiętała głośną sprawę dziewczyny, która oskarżała bogatego przedsiębiorcę o gwałt. Wyparł się wszystkiego, twierdząc, że sama chciała. W następstwie jego zeznań, wyrzucono ją z pracy za spoufalanie się z gościem.

Alex przytulił przyjaciółkę. Znał ją dobrze i wiedział, że przejmuje się ludzkim nieszczęściem. Że teraz będzie rozmyślać o pokojówce i szczerze znienawidzi Foresita.

– Gdzie Will? – postanowił zmienić temat.

– Will? – wzruszyła ramionami – Chciałeś powiedzieć William – dodała ...