Vagabunda - Opowiadania Erotyczne

Vagabunda

... Jak chcesz – burknąłem – Taki wysoki... czy trochę niżej?

- Może niżej. A może nalej, a ja założę majtki – wstała i podeszła do okna-suszarki.

- Jasne. - Nalałem, patrząc jak się ubiera. Gdyby pozostała bez, pokazałby znacznie mniej.

- Już wypiłeś?

- Tak, z zamyślenia.

Usiadła z powrotem. Przechyliła głowę do przodu, odsłaniając długą szyję. Przejechałem po karku i wsunąłem palce we włosy. W sumie bez potrzeby, tak dla własnej przyjemności. Poczułem jak przechodzi ją dreszcz, aż wypięła piersi i ścisnęła je ramionami. Wsunęła dłonie między uda. Rozczesywałem i odkładałem na bok uporządkowane kosmyki. Ona sięgnęła do plecaczka, a to co z niego wyjęła odebrało mi mowę.

- Ukradłaś im to?! - Dopiero po chwili byłem w stanie wydukać cokolwiek.

- To nasze znalezisko, nie ich, formalnie więc, to oni je ukradli pierwsi.- Z bliska i w świetle dnia, dostrzegałem znacznie więcej szczegółów. Artefakt wyglądał na wykonany z czarnego marmuru lub czegoś podobnego. U nasady przymocowaną miał złotą obręcz z dwoma pierścieniami. Widoczny też był otwór w spodzie. Lara przyglądała mu się wnikliwie, badała jego wnętrze, wsuwając do środka palce.

- Te pierścienie służyły do mocowania go na pasie lub uprzęży – mówiła – Prawdopodobnie wypełniany był jakąś mieszanką tłuszczu, być może zawierającego afrodyzjak, albo środek prowokujący opuchliznę. Może jedno i drugie...

- Co? Opuchliznę?

- Tak. Ten przyrząd stosowany był przez kapłana jako przedłużenie jego męskości. ...

... Wewnątrz wyczuwam wgłębienia, na których zakleszczała się nabrzmiała żołądź. Sprowokowanie opuchlizny wzmagało znacznie efekt.

- I dostarczało bólu – dorzuciłem.

- Bardzo możliwe, ale sądzę, że przyrząd robiony był w jakiś sposób na miarę, tym samym, stanowisko kapłana Baklum Chamma było dożywotnie. - Lara uderzyła spodem w otwartą dłoń. Nic nie wypadło ze środka. - Fascynujące, czyż nie?

- Powiedzmy... – Skończyłem rozczesywanie i wziąłem się za plecenie.

- Podczas ceremonii, kapłan, mógł posiąść dziesiątki kobiet, bez obawy o dyspozycję.

- Dobry patent.

- Nie miałbyś ochoty? - Uśmiechnęła się po swojemu.

- Na dziesiątki kobiet? - Moja odpowiedź ją rozbawiła.

- Na wypróbowanie artefaktu.

- Oczywiście, że nie!

- Nie ciekawi cię?

- Nie - Zaśmiałem się szczerze.

- Naprawdę? - Jej zdziwienie też zdawało się szczere.

- Zapewniam cię, że nie.

- Gdybym była mężczyzną, chyba bym się skusiła.

- Tak sądzisz?

- Jeśli się wstydzisz, zapewniam cię, że nie musisz – Odniosłem wrażenie, że stara się mówić poważnie. Jej determinacja, na chwilę zbiła mnie z tropu. - Nie ma czego – zapewniła.

- Mówisz poważnie? - zapytałem.

- Jak najbardziej. Mogę nawet nie patrzeć. – Położyła dłoń na piersi – Chociaż, jestem ciekawa.

- Przykro mi cię zawieść, ale ta rzecz... . co najwyżej mnie odraża. - Czułem jak alkohol rozwiązuje mi język, plącząc go w tym samym czasie bezczelnie - Do tego - postarałem się - nawet gdybym był już na tyle pijany, nie dałbym ...