Sigil (I). Dziwne przypadki Anny M. - Opowiadania Erotyczne

Sigil (I). Dziwne przypadki Anny M.

... czekam na ciebie.

- Najlepsza przyjaciółka i zero empatii - blondynka opada z powrotem na poduszkę - Karol? Karol! - Trąca śpiącego obok niej chłopaka - Wstawaj i wynoś się! Muszę się przyszykować do wykładów i nie mam ochoty oglądać z rana twojej skacowanej gęby!

- Anka, znowu jesteś blada tak jak wczoraj - przyjaciółka ogląda jej twarz czekając na rozpoczęcie zajęć w sali wykładowej - może to ciąża?

- Jesteś głupsza od nogi stołowej, Nowak - szatynka ma ochotę wyjść i zwymiotować przed salą - źle się kurwa czuję, a ty zamiast pomóc mi to jeszcze robisz sobie ze mnie jaja!

- Ale ja mówię poważnie Słonko, sprawdzałaś?

- Jesteś naprawdę nienormalna, dla twojej informacji - nie, nie jestem w ciąży i nie zamierzam być! Tydzień temu skończył mi się okres, a dziś czuję się, jakbym złapała jakiegoś paskudnego wirusa. Myślałam rano, że już mi przeszło, ale w drodze na zajęcia znowu źle się poczułam.

- Słuchaj, może idź do Rakowskiego i po prostu mu się pokaż? Kiedy cię zobaczy nie będzie miał wyjścia. To nie jest na szczęście świr i zrozumie, że jesteś chora.

- Chyba tak zrobię, naprawdę nie dam rady.

- Panie profesorze - Anka znowu czuje gorączkę buchającą z jej ciała.

- Tak Aniu? - Rakowski podnosi wzrok i patrzy na nią badawczo. Ciekawe, czy ona również miała sen w nocy? Tak realistyczny jak on?

- Bardzo źle się od wczoraj czuję, chyba złapałam jakiegoś wirusa. Czy mogę prosić o zwolnienie z zajęć? Wezmę notatki od Ewy.

Profesor bez słowa ...

... wpatruje się w jej bladą i spoconą twarz.

- Dobrze, idź. Nie wezmę pod uwagę przy wystawianiu oceny Twojej nieobecności dzisiaj - odpowiada po chwili - udostępnię ci materiały z wykładu, żebyś nie musiała korzystać z wątpliwej jakości notatek swojej przyjaciółki. Zostaw mi na kartce swój adres e -mail i zmykaj bo faktycznie nie za dobrze wyglądasz.

- Bardzo panu dziękuję - dziewczyna uśmiecha się słabo i zamierza wyjść.

- Aniu?

- Tak, panie profesorze?

- Uważaj na siebie i... - patrzy jej prosto w oczy - może zamów taksówkę? Widać, że coś poważnego ci dolega, chyba się nie wyspałaś - podkreśla ostatnie słowo - Lepiej, żebyś jak najszybciej znalazła się w domu.

- Dziękuję jeszcze raz - Anka uśmiecha się po raz kolejny i wychodzi z sali.

Czy on...?

Nieee, Rakowski?

Próbował dać mi coś do zrozumienia? Czy to możliwe, że jemu również...? Śniło się to samo???

- Idiotka - mówi do siebie głośno i zaczyna się śmiać. Po chwili wyjmuje telefon z torebki i wciąż rechocząc wybiera numer do korporacji.

Anka ma niejasne wrażenie, jakby w jej głowie co jakiś czas rozlegał się bardzo cichy szept. Podobnie czuła się, kiedy będąc dzieckiem zasypiała w pokoju w domu i słyszała rodziców prowadzących dyskusje na dole w kuchni. Nie rozumiała znaczenia słów, ale była pewna, że ktoś je wypowiada.

Oszalałam - czuje, że ma coraz wyższą gorączkę - zaczynam majaczyć z powodu choroby, jest mi słabo i chce mi się wymiotować. W dodatku taksiarz jest obleśnym zbokiem i ciągle ...