Ballada o komorniku - Opowiadania Erotyczne

Ballada o komorniku

... nowej rodzinie, nie zachowywała się nagannie. Przełom przyszedł niespodziewanie.

Grzegorz był w biurze, kiedy odebrał telefon. Dzwoniła jakaś kobieta ze sklepu w śródmieściu. Złapała Luizę na kradzieży i jedyne co udało jej się od niej wyciągnąć, to numer, na który zadzwoniła. Mężczyzna podziękował sprzedawczyni serdecznie i obiecał zjawić się za pół godziny. Prosił również, żeby nie wzywała policji, pokryje wszystkie straty. Wyszedł z biura, informując sekretarkę, że dziś już nie wróci. Popędził samochodem pod wskazany adres.

– Jest pan nareszcie, ta dziewczyna jest źle wychowana. Wyobraża pan sobie, że jeszcze próbowała mi się stawiać?

– Bardzo mi przykro, ile jestem pani winien?

– Sto pięćdziesiąt – patrzyła, jak sięga do portfela – i jeszcze stówkę, za to, że nie zadzwoniłam na policję.

– Proszę – dał jej żądaną kwotę. – Gdzie ona jest?

– Tam – wskazała zamknięty pokój.

Mężczyzna wszedł do środka. Luiza siedziała na parapecie, żuła nerwowo gumę i kiedy tylko wszedł, zeskoczyła na podłogę, wbijając wzrok w posadzkę. Bez słowa podszedł, złapał dziewczynę za rękę i wyciągnął ze sklepu. Mijając sklepową, jeszcze raz jej podziękował i przeprosił. Jeszcze nigdy nie czuł takiego wstydu. Niemal wepchnął ją do samochodu siłą. Ruszył z piskiem opon.

– Co ty wyprawiasz? – warknął.

– Nic.

– Przecież dopiero wyszłaś z poprawczaka, co ty masz we łbie? Siano?

– Weź się – skrzywiła się. – Nie jesteś moim ojcem.

– Nie jestem, ale mieszkasz teraz pod ...

... moim dachem i odpowiadam za ciebie. Przynajmniej w jakimś stopniu.

– Weź, się nie podniecaj, dobra?

Udało mu się wyjechać z centrum. Ruch był dość duży, a jemu skoczyło ciśnienie. Kątem oka zerkał na dziewczynę. Włosy miała niedbale związane z tyłu głowy, krótka spódniczka odsłaniała kolorowy tatuaż na lewym udzie. Zauważył róże i jakąś wstążkę. Na ramieniu miała wytatuowane ciernie. Gołym okiem było widać, że ta szesnastolatka nie jest grzeczną dziewczyną, ale tego się nie spodziewał. Przecież nie brakowało im pieniędzy.

– Zobaczymy, co powie twoja matka – wyprzedził dwa samochody i w ostatnim momencie udało mu się skręcić w prawo, do zjazdu na osiedle domków jednorodzinnych.

– Weź, nie gadaj, stara się wkurwi.

– Jak ty się odzywasz? – zwolnił na przejściu dla pieszych.

– Normalnie, bo co? – kierowca miał wrażenie, że staruszka nigdy nie pokona pasów. Ruszył trochę za ostro.

– Nie przeklinaj i nie nazywaj Sandry starą.

– To moja matka, mogę ją nazywać jak mi się podoba i gówno ci do tego.

Dotarli na miejsce. Wjechał na podjazd, zatrzymując się z piskiem. Wyskoczył z samochodu, otwarł drzwi i wyszarpał ją siłą. W kilku szybkich krokach już byli przy drzwiach frontowych. Otworzył je i pchnął dziewczynę do środka. Poszła do kuchni, wyjęła z lodówki karton soku pomarańczowego i napiła się bezpośrednio z niego.

– Nie szturchaj mnie. Nie jestem twoim popychadłem. – Ostrzegła chłodnym tonem.

– Posłuchaj – wygrzebał papierosa i zapalił. – Albo się ...