Gwałt w zoologicznym - Opowiadania Erotyczne

Gwałt w zoologicznym

... ceregielił.

— Mam cię, dziwko! — powiedział basem, obejmując ją w talii obiema rękami.

Przyszło jej na myśl, że ten głos też brzmi znajomo. Tylko za nic w świecie nie mogła sobie przypomnieć, gdzie go słyszała.

Wszedł w nią z impetem jak nauczyciel wuefu. Też tak jak on od razu przystąpił do młócki. Nie bawiąc się w żadne wstępy ani rozgrzewki. Ruchał od razu na maksa. Ale tym razem to nie był jej nauczyciel. Wuefista był wyższy i miał wyższą tonację głosu.

— Kim jesteś? — zapytała gwałcona kobieta, próbując spojrzeć przez ramię.

— Nie musisz wiedzieć.

— Gdzie jest Dagmara?

— Nie wiem.

— Jak to nie wiesz!

— No, nie wiem.

Żaden gwałciciel nie wie wszystkiego o ofierze. Ten konkretny na przykład, mimo że znał Gosię oraz jej siostrę i resztę bliskiej rodziny całkiem nienajgorzej, nie wiedział, że odpowiedź „nie wiem” działa na nią jak czerwona płachta na byka. Wprawia nie w złość, lecz w najwścieklejszą wściekłość. Każdy ma jakieś słabości. Gosia ma akurat taką.

Przyjąwszy kilka pchnięć w pochwę, zaparła się rękami. Odepchnęła się z całej siły i cofnęła na czarnej taśmie. Zdołała pewnie stanąć obiema stopami na podłodze. Zaskoczony napastnik, z penisem nagle wyrzuconym z ciepłego wnętrza, wrzasnął oburzony:

— Kurwa, nie skończyłem! — Zadarł spódniczkę i wymierzył Gosi solidnego klapsa.

— Gdzie jest Daga?

— Gdzieś jest. Bezpieczna.

— Gdzie?

— A gdzie ją kazałem schować?

— W ubikacji.

— No, to tam jest. O nią się nie ...

... martw.

— Jak jej coś zrobicie... — zagroziła Gosia, nie precyzując, jaką karę zamierza ewentualnie wymierzyć.

— To co?

— To...

— Wypinaj cipę!

— Ale Dagmara? Gdzie jest? Co się z nią dzieje? — Gosia nie mogła odpuścić. Nie, kiedy mężczyzna powiedział „nie wiem”. To niezgodne z jej charakterem.

— Gdzie? Gdzie? — przedrzeźnił ją gwałciciel. — Rucha się z Jareczkiem w kanciapie na mopy. Pytasz, jakbyś się z choinki urwała. — Wymierzył jeszcze jednego klapsa i polecił, niemalże uprzejmie: — A teraz dawaj dupy.

— Ona jest za młoda. Nie może jeszcze.

— Ty też byłaś młoda i mogłaś. Nie marudź już, tylko dawaj dupy!

— Starsza byłam.

— O pół roku. No, dawaj już! I nie pękaj. Jareczek jej nie zgwałci.

— Skąd wiesz?

— Nie kazałem mu. Każę, zgwałci, nie każę, nie zgwałci. Dawaj już!

Gosia oparła się o ladę i dała. Nauczona na fakultetach z wuefu, zaczęła jeszcze kręcic biodrami, żeby wzmóc doznania mężczyzny. Usłyszawszy, że bandzior sapie basem, zaczęła mu wtórować sopranowym postękiwaniem.

— Jesteście zboczeni — jęknęła po chwili.

— Wszyscy jesteśmy, młoda damo — odpowiedział i przyspieszył młóckę.

Młoda damo? Ktoś znajomy, daleki znajomy, też tak mówił. Może nawet nie jeden znajomy mężczyzna. Kiedyś. Dawniej. Lecz kto? Gdzie? Kiedy? Jak chodziła do podstawówki? Ktoś w szkole?

— Panie Zdziśku, długo jeszcze? Nogi mnie już bolą — powiedziała, zdobywszy się na odwagę. Złości już nie czuła. Tylko ból mięśni i kości, i podniecenie, i niespełnienie, ...