Cichy pokój (IV) - Opowiadania Erotyczne

Cichy pokój (IV)

... stacji paliw.

Więc jednak kochanek – pomyślałem i zaraz przyszła refleksja. – Po co zdradza mi swoje tajemnice? Dlaczego sprowadziła mnie do tego domu? Pierwszy raz tej nocy poczułem lęk. Czyżbym dał się zaprowadzić w pułapkę? Spojrzałem za siebie. Drzwi były zamknięte, ale chyba nie na klucz. Mogłem wyjść, uciec, przelecieć przez korytarz i szybko wydostać się z pułapki.

Przyjrzałem się wysokim kotarom zasłaniające jedną ze ścian. Tam musiały być okna i z pewnością wyjście na ogród. Mężczyzna Moniki łypnął na mnie ponuro. Wyglądał na nie zainteresowanego mną, wręcz znudzonego tym, co mu mówiła Monika. Bez wątpienia opowiadała mu o mnie i tym co wiem na ich temat.

– Jak masz na imię? – spytała dziewczyna w przepięknej sukni, zachodząc mnie od tyłu i strasząc tak bardzo, że podskoczyłem niezdarnie, chcąc zerwać się do ucieczki, czym zwróciłem uwagę wszystkich. Fortepian i skrzypce nadal grały, ale rozmowy ucichły i wzrok każdego skupił się na mnie.

– Andrzej – wydukałem, opanowując wyrwane z posad nerwy.

– Czegoś się boisz? – spytał kochanek Moniki.

– Nie – odparłem szybko, ale mało przekonująco. Wzrok mężczyzn skierował się na Monikę. Odniosłem wrażenie, że dopiero teraz zauważyli moją obecność i spodziewali się wyjaśnień.

– Umówiłam go z Anną – odparła szybko, patrząc na mnie z irytacją. W jej oczach widziałem naganę, jakby chciała mi powiedzieć: co ty u diabła wyrabiasz?! Zachowuj się jak mężczyzna, bo wszystko zepsujesz!

Postanowiłem posłuchać ...

... jej niemej reprymendy i naprawić błąd.

– Przepraszam państwa, jestem tu nowy i …

– Czujesz się onieśmielony – wyręczyła mnie dziewczyna, stojąca tuż przy moim ramieniu.

– Tak. To prawda – odrzekłem, prostując się i przybierając poważną minę, która miała upodobnić mnie do siedzących przy stole dostojnych mężów grubo po trzydziestce.

Jeden z nich pokiwał głową z niechęcią, drugi westchnął ciężko i cała czwórka powróciła do gry.

Dziewczyna z pięknym biustem miała może dwadzieścia pięć lat, stanęła przede mną, zasłaniając mnie przed wzrokiem mężczyzn i trzymając przy ustach szklankę z lodem i być może whisky, spytała:

– Może ochotę napić się czegoś?

Zamrugała rzęsami i nie puszczając mojego spojrzenia, czekała na odpowiedź.

– Tak, poproszę.

– Może być alkohol? – spytała z nutą ciekawości.

To był ten moment, w którym mogłem wszystko popsuć. Gdybym powiedział, że jestem niepełnoletni, mógłbym zrobić kłopot Monice. Z pewnością zostałbym wyproszony, moja szansa na seks stanęłaby pod znakiem zapytania, a rezygnować z niego nie miałem zamiaru. Z drugiej strony. Skosztowanie alkoholu w nieznanym mi towarzystwie nie wróżyło niczego dobrego. Kto wie, jak naprawdę wygląda układ, między mną a Moniką. Może wcale nie jest po mojej myśli, może tak naprawdę jestem ofiarą, może zwabiła mnie tutaj by zdobyć dowody przeciwko mnie, może po pierwszym łyku zwale się na podłogę i obudzę … Wolałem nie brnąć tak daleko w czarne scenariusze.

– Oczywiście – odparłem i ...