Człowiek witruwiański (II) - Opowiadania Erotyczne

Człowiek witruwiański (II)

... papierosa na taras w trakcie przerwy.

- Jak pupa? - pytam wspominając wczorajsze szaleństwa.

- Trochę boli, ale myślałam, że będzie gorzej - Nadia zaciąga się i wydmuchuje na bok dym, po czym staje na palcach i szepcze mi do ucha - następnym razem włóż go do końca, dobrze?

Ta kobieta umie przyspieszyć tętno. Rozglądam się dookoła patrząc, kto jest w biurze. Niestety nie jesteśmy sami. Nadia widzi moją zbolałą minę.

- Nawet o tym nie myśl - śmieje się ze mnie - mam mnóstwo pracy. Musisz zawiązać sobie go na supełek, a wieczorem ja nim się zajmę.

Całuje mnie czule, muska dłonią krocze i opuszcza taras.

Prowokatorka.

Nawalony jak stodoła wódką i odurzony marihuaną, której nieprzebrane ilości wypaliłem w sobotni wieczór wspólnie z Malikiem i Jurą, wtaczam się chwiejnym krokiem do domu.

- Dobrze, że Nadia jest w Bukareszcie, nie byłaby ze mnie zadowolona. Nie ma kota i myszy harcują - śmieję się do siebie głupkowato. Zioło krąży w moim organizmie powodując uczucie błogości i rozleniwienia. W ubraniu zwalam się na łóżko i po chwili zasypiam snem sprawiedliwego.

Budzę się i natychmiast sprawdzam zegarek. Jest niedziela wieczorem.

- O kurwa, przespałem cały dzień?! Jak to możliwe? - mam mętlik w głowie.

Sprawdzam telefon - pięć nieodebranych połączeń od Nadii. Szykuje się awantura, kiedy wróci jutro do domu.

Człapię do łazienki, widok zapuchniętej gęby w lustrze nie jest zbyt przyjemny. Doprowadzam się do względnego porządku lodowatym prysznicem i ...

... dzwonię do niej. Trzeba się pokajać, zanim wróci.

Poniedziałek zaczyna się od fatalnych wiadomości. Za dobrze było.

Pięć po dziewiątej do biura wpada zdenerwowany Malik. Zazwyczaj jest spokojny i opanowany, dzisiaj wygląda koszmarnie.

- Eleonora nie wróciła do domu - ma przekrwione, zmęczone oczy, trzęsą mu się ręce i drży głos - napisała mi sms-a w niedzielę rano, że przesunęło się jej spotkanie i wraca późnym wieczorem. Wczoraj cały dzień nie mogłem się do niej dodzwonić. Myślałem, że jest zajęta klientem.

- A dzwoniłeś do niej dzisiaj?- pytam zaniepokojony.

- Tak, nie odbiera telefonu.

- Może to nic poważnego - mówię - próbowałeś skontaktować się z klientem? Może oni coś wiedzą?

- Nie - odpowiada Malik - zaraz to zrobię.

Dwie minuty później okazuje się, że Eleonora wyleciała w sobotę z Paryża do Londynu.

- Dzwonimy po policję - błyskawicznie podejmuję decyzję. Malik szaleje z nerwów.

Po kilkudziesięciu minutach w biurze zjawia się dwóch policjantów. Przez pół godziny wypytują nas o szczegóły wyjazdu Eleonory do Paryża. Niewiele jesteśmy w stanie powiedzieć.

- Jeszcze dzisiaj przyjedzie do Was ktoś z wydziału dochodzeniowego - mówi jeden z nich i po chwili znikają.

- Jedź do domu - mówię do Malika - w takim stanie nie nadajesz się do pracy. Jeśli czegokolwiek się dowiemy damy Ci znać. Ty też do nas dzwoń.

Rozmawiamy wspólnie z Malikiem z dwoma detektywami. Sparks i Bruckbauer to najdziwniejsza para glin, jaką widziałem. Obaj wyglądają ...