Człowiek witruwiański (II) - Opowiadania Erotyczne

Człowiek witruwiański (II)

... jak pospolite bandziory, Sparks jak szef gangu motocyklowego, a Bruckbauer jak klient baru Błękitna Ostryga z Akademii Policyjnej.

Zadają mnóstwo pytań i niewiele mówią.

Godzinę później opuszczają nas zostawiając wizytówki. Niczego więcej się nie dowiemy.

- Dzieci, nawet nie wiecie jak się cieszę! - ojciec wygląda, jakby wygrał szóstkę w Totka - kiedy ślub?

- Planujemy w czerwcu - Nadia uśmiecha się do niego.

- Planujesz - prostuję, a moja narzeczona daje mi kuksańca - Nadia jest w swoim żywiole, ja poza kupieniem alkoholu na wesele nie muszę robić nic - puszczam do ojca oko.

- Synu, ciesz się, że masz taką obrotną narzeczoną - mówi ojciec - do kiedy zostajecie?

- Jutro musimy wracać do Londynu. Magdy nie ma?

- Poszła w las, wiesz jak to z nią jest. Jak zaszyje się szukając tych swoich ptaków to nie można się do niej dodzwonić przez kilka dni.

Moja siostra jest zapalonym ornitologiem - amatorem, czasem znika na kilka dni łażąc po lasach i obserwując ptaki. Nigdy tego nie zrozumiem, ale z drugiej strony ludzie mają bardziej dziwne hobby, prawda?

- Kiedy wraca?

- W niedzielę wieczorem.

- Cholera, szkoda. Miałem nadzieję, że się zobaczymy. Zostawimy dla niej zaproszenie, ok? I powiedz jej koniecznie, żeby odwiedziła nas w Londynie jak tylko będzie miała trochę wolnego czasu. Zresztą sam do niej zadzwonię i jej powiem.

Nadia wieczorem zostaje z ojcem, ja muszę spotkać się służbowo z Jackiem, a później widzę się z dobrym kumplem z czasów ...

... studiów, z którym jakiś czas temu straciłem kontakt. Na jutro na dwunastą mamy wykupione bilety powrotne do Londynu, więc pijaństwa na szczęście nie będzie - postanawiam. Po spotkaniu z Jackiem wsiadam do tramwaju i ruszam w kierunku centrum miasta.

Powrót do pracy i poszukiwania Eleonory - na tym upływa mi cały poniedziałek. Umieściliśmy wspólnie z Malikiem kilkaset ogłoszeń z jej zdjęciem i numerem telefonu do niego w okolicy ich miejsca zamieszkania, na lotnisku, w metrze. Jej dane znalazły się również w angielskiej bazie osób zaginionych. Ciężko nam to przed sobą przyznać, ale nic więcej nie jesteśmy w stanie zrobić.

Około czternastej dzwoni telefon. Ojciec? - ze zdziwieniem odbieram połączenie.

- Piotr, Magda nie odezwała się do tej pory - jest zdenerwowany.

- Spokojnie, może przedłużyła chodzenie po lasach - mówię - czasem tak robi.

- Już nie, umówiliśmy się, że zawsze będzie dzwonić kiedy będzie chciała wrócić później.

- Dzwoniłeś do niej?

- Tak, jest sygnał wołania, ale nie odbiera.

- Poczekajmy jeszcze trochę, może się odezwie.

Po siedemnastej jestem już zdenerwowany nie na żarty. Dzwonię do ojca.

- I co?

- Bez zmian - mówi.

- Dzwoń po policję, lecę do Ciebie. Jeśli znajdę wolne miejsca w samolocie będę dziś wieczorem.

- Co się dzieje? - Nadia widzi, że jestem zaniepokojony i nerwowy.

- Magda nie wróciła do domu - odpowiadam. Robi się blada jak ściana.

- O Boże - przypomina sobie, co opowiadałem jej o Mordercy z Kabat - a ...