Czarci Jar (V). Złe słońce - Opowiadania Erotyczne

Czarci Jar (V). Złe słońce

... oko.

– Słuchajcie, a może zatańczymy? – starszy z mężczyzn podszedł do mini wieży i pogłośnił muzykę.

Wszyscy podnieśli się i ruszyli na środek pokoju. Było tam wystarczająco dużo miejsca. Lena złapała za rękę swojego partnera. Niemal cały czas patrzyła mu w oczy. Rafał nie mógł oprzeć się wrażeniu, że kobieta, z którą tańczy, jest wyjątkowo atrakcyjna, a jej wzrok niemal hipnotyzujący.

– Świetnie tańczysz – pochwaliła go.

– Tylko dlatego, że mam doskonałą partnerkę.

– Więc może podejdziesz troszkę bliżej?

Tymczasem Seweryn objął Mirkę w pasie. Przysunął ją do siebie. Prowadzili luźną rozmowę. Kiedy był odwrócony w stronę okna przez ułamek sekundy miał wrażenie, że za szybą mignął mu jakiś cień. Uznał, że to złudzenie. Jego młoda partnerka dobrze tańczyła. Jej biodra zmysłowo kołysały się w rytm muzyki. Nagle do ich uszu dobiegł przeraźliwy wrzask.

Wszyscy niemal w jednej chwili rzucili się do okna. Mirka odsunęła firankę. Spojrzeli w dół. Na zewnątrz ktoś stał, trzymając dłonie przy twarzy i krzyczał. Przeraźliwie wrzeszczał. Początkowo nie wiedzieli, o co chodzi. Dopiero po dłuższej chwili zauważyli dwie ciemne sylwetki leżące na trawniku. Ciała nie poruszały się i Rafał mógłby przysiąc, że wciąż trzymają się za ręce. W jednej chwili atmosfera uległa zmianie. Bliskość śmierci wypełniła ich serca grozą.