Czarci Jar (V). Złe słońce - Opowiadania Erotyczne

Czarci Jar (V). Złe słońce

... prawdziwa kosmiczna wojna. Tworzyły się kolejne planety. Dopiero wtedy wytrącona woda z Saturna utworzyła pierścienie.

– Siedem warstw – tym razem to Lena wtrąca podekscytowana – jak siedem dni stworzenia świata.

Mężczyźni wymienili spojrzenia.

– To właśnie powstanie tych pierścieni, jest podobno schyłkiem purpurowego świtu. Wreszcie Saturn zostaje zwyciężony, wyparty tam gdzie widzimy go dzisiaj, a w centrum zostaje słońce – Mirka przepłukała usta alkoholem – powstaje złota era – kobiety uśmiechają się do siebie.

– I stała się jasność. Bóg nazwał jasność dniem, a ciemność nocą – wtrącił się Seweryn.

– Dokładnie tak skarbie – żona wzniosła w jego stronę swoją szklankę – i od tego momentu zaczyna płynąć czas.

– To jest... – Rafał starał się ubrać swoją myśl w słowa – największy stek bzdur, jaki słyszałem.

Wszyscy wybuchnęli śmiechem, choć obydwie kobiety sprawiały wrażenie, jakby nie traktowały tego, aż tak absurdalnie. Seweryn wstał i wzniósł toast.

– Wypijmy za nasze fanatyczki.

– Za kult Saturna – niemal jednocześnie wyrzuciły z siebie kobiety.

*

Jerzy leżał wpatrzony w sufit. Jego mózg był jak zajęty procesor, który zużywa zasoby na coś, o czym on sam nie miał pojęcia. Ciemność w pokoju rozpraszały wyłącznie gwiazdy lśniące na czarnym niebie. Cisza dzwoniła w uszach. Przy stoliku stojącym pod oknem siedziała Natalia. Nad nią pochylała się Lucyna. Dziewczyna pisała coś na kartce papieru. W umyśle mężczyzny kołatała się ulotna myśl, która ...

... nie potrafiła się skrystalizować, ale miała coś wspólnego z ciemnością i faktem, że jego pasierbica zapisuje coś, co szepcze jej do ucha matka. Czuł, że jest jakaś sprzeczność pomiędzy brakiem światła i czynnością wykonywaną przez dziewczynę, coś tliło mu się z tyłu głowy. Ostatecznie przestał się tym zajmować. Czuł się zbyt otępiały. Co niby miałoby być takiego dziwnego w tym wszystkim?

– Jerzy, chodź tutaj.

Zanim sens słów żony przebił się przez mgłę, która tumaniła jego mózg, już był w połowie drogi. Zatrzymał się przy nich i spojrzał tępym wzrokiem.

– Zabierz Natalię na dach.

Mężczyzna wyciągnął rękę do pasierbicy. Nastolatka wstała, złapała go za dłoń.

– Co będziemy robić na dachu? – dziewczyna sprawiała wrażenie zamyślonej, trochę nieobecnej.

– Jurek nauczy cię latać. Przecież zawsze chciałaś latać, prawda?

– Latać – powtórzyła jak echo – chcę... bardzo...

– Idźcie.

*

W pokoju Seweryna i Leny panowała luźna atmosfera. Wszyscy byli w wyśmienitych nastrojach. Właśnie otwarli drugą butelkę. Gospodyni odciągnęła na stronę dziewczynę i szeptały chwilę. Kiedy wróciły, Lena usiadła obok Rafała, a Mirka przy Sewerynie.

– A cóż, to za zmiana, nie żebym narzekał – uśmiechnął się gospodarz.

– Uznałyśmy, że wprowadzimy trochę pikanterii do naszej imprezy – Lena oparła dłoń na ramieniu chłopaka swojej dziewczyny – chyba że masz coś przeciwko? – posłała mu czarujący uśmiech.

– Nie skąd – wzrok mężczyzny powędrował do Mirki, która puściła do niego ...