Czarci Jar (V). Złe słońce - Opowiadania Erotyczne

Czarci Jar (V). Złe słońce

... pomieszczenia.

– To chyba wszystko? – Rafał otwarł drzwi i wyszli na korytarz.

Pokój ich znajomych mieścił się na drugim końcu korytarza. Zatrzymali się pod drzwiami i mężczyzna już miał wyciągnąć rękę, żeby zapukać, kiedy dziewczyna złapała go za nadgarstek.

– Tylko... Rafał...

– Co się stało?

– Żadnych smutków. Dziś chcę się zabawić, dobrze?

– Co tylko sobie życzysz – cofnęła dłoń i zapukał.

Minęło zaledwie kilka sekund, kiedy drzwi otwarły się na oścież.

– Proszę, proszę. Nasi goście już są – przywitała ich gospodyni, której humor zdawał się dopisywać – Sewuś nalej państwu – rzuciła w głąb pokoju.

Kobieta zamknęła za nimi drzwi i zaprowadziła do pokoju. Na stole stała butelka koniaku, whisky, kilka przekąsek, szkatułka z cygarami i ogromna kryształowa papierośnica. Muzyka sączyła się z głośników, a w powietrzu unosił się zapach damskich perfum.

– Zapraszam, zapraszam – gospodarz wskazał im krzesła – nie wiem, czy chłopak już ci mówił, ale wybraliśmy się dzisiaj na mały spacer.

– W zasadzie jeszcze nie rozmawialiśmy – Mirka złapała szklankę i spróbowała bursztynowy płyn.

– A widzisz. Zaprowadził mnie do tej jaskini.

– O, dlaczego nic nie mówiłeś?

– Jakoś nie było okazji, chciałaś się przygotować...

– No właśnie widzę – Lena dosiadła się do stołu – dziewczyno, wyglądasz zabójczo – dotknęła znajomą w ramię – jak milion dolarów.

– Ty również, nie próżnowałaś – skomplementowała ją Mirka – ta sukienka podkreśla twoją kobiecą ...

... figurę.

– Nie mów tak, bo się zaczerwienię.

–Wyobraź sobie, że znowu zjawiła się tam jedna z tych kobiet – poskarżył się Rafał, przerywając komplementy – tyle że była trochę milsza.

Rozmowa zeszła na luźniejsze tematy. Panowie częstowali się alkoholem, ale ich partnerki zdawały się nie ustępować im na krok. W pokoju zapanowała karnawałowa atmosfera.

– Nie uwierzycie, co opowiadają te kobiety – Mirka zmieniła temat.

– Racja, byłyście na tym ichnim wykładzie. I jak? – Seweryn spojrzał na żonę.

– Słuchajcie – zaczęła starsza z kobiet – oni twierdzą, że dzieje ludzkości dzieli się na cztery epoki; złotą, srebrną, brązową i żelazną.

– Teraz mamy żelazną – wtrąciła Mirka.

– Dokładnie. Opowiadały nam o tym, co poprzedzało złotą epokę.

– Purpurowy świt – dziewczyna uśmiechnęła się przepraszająco, jakby chciała obiecać Lenie, że już nie będzie przerywać.

– To miał być pierwotny świt wiecznego zmierzchu. Bez czasu, pór roku i tak dalej. Nie było dnia i nocy tylko wieczny świt, a na północnym niebie lśnił blady dysk. To właśnie Saturn.

– Na niebie podobno był taki purpurowy blask – mimo wszystko dziewczyna nie wytrzymała.

– Tak w ogóle – Lena pozostała niespeszona – to ziemia też podobno powstała z Saturna. To on był w centrum układu.

– Wy tak na poważnie? – Rafał zerknął na kolegę.

– Słuchaj – odpowiedziała mu dziewczyna – mówimy dużym skrótem. One opowiadały to przez trzy godziny. Kiedy pojawiło się słońce, powoli wypierało Saturna. To była ...