(Nie)dola autora (II) - Opowiadania Erotyczne

(Nie)dola autora (II)

... wziąć rozwód) a rudowłosą (nawet nie poznałem jej imienia) posłużyła mi za kanwę skomplikowanej intrygi, w którą wciągnąłem Carlosa i Claudię.

Ostatecznie, uśmierciłem ich zresztą. Gdy zorientowali się, że ich miłość jest skazana na niepowodzenie, wypili razem cykutę i w spektakularny sposób dokonali żywota.

Mój wydawca był zachwycony. Stwierdził, że ta opowieść stanie się hitem roku. Bestsellerem, na który tak długo czekaliśmy. I miał rację. Niedługo po ukazaniu się książki na półkach (także tych największych księgarni), zniknęła z nich wskutek szaleńczego zainteresowania czytelników. Jeden dodruk nie wystarczył. Wszyscy zachwycali się mną na nowo, zbierałem świetne recenzje.

Kilku krytyków próbowało nawet rozwikłać zagadkę dedykacji, którą ostatecznie zdecydowałem się zawrzeć. Brzmiała ona:

Pozwoliłem sobie na tę odrobinę ekstrawagancji, uznając że jest to jedyna forma w jakiej mogę złożyć podziękowania Roksanie, Ani, jak również Kowalskiemu i jego rudowłosej kochance. Taki mały easter egg.

W pół roku po premierze, zdecydowałem się na zakończenie kariery pisarskiej, doprowadzając w ten sposób tysiące moich fanów do rozpaczy. Ale decyzja była nieodwołalna. Uznałem że spiłem śmietankę sukcesu do końca, a powstanie ostatniej książki okupiłem wystarczającą ilością przysłowiowych krwi, potu i łez, jak również szaleńczymi zbiegami okoliczności, i niepodobna będzie powtórzyć ten sukces raz jeszcze.

Zarobionymi pieniędzmi gospodarowałem mądrze. Nigdzie się też, póki co, nie zamierzałem wyprowadzać. Zamierzałem za to podjąć zaoczne studia i zdobyć jakiś zawód.

Taki był mój cel. Żyć normalnie. Pewnie przez jakiś czas trudno będzie tego dokonać, biorąc pod uwagę nazwisko, ale czas jest surowym krytykiem. W końcu zejdę na margines. Ktoś inny zajmie moje miejsce. Krąg życia. Miałem swoje przysłowiowe pięć minut. I tyle w zupełności mi wystarczyło.

*** *** ***